ขาทรายเหลือง“งั้นก็ดี”เดลตันและคนอื่นๆ ต่างหันมามองหน้ากันทั้งที่คิดว่าจะต้องใช้เวลาในการอธิบาย แต่กลับเข้าไปได้ง่ายๆแบบนี้“การป้องกันจะหละหลวมเกินไปแล้ว………….”ทหารในกองกำลังต่อต้านคนหนึ่งกล่าวเสียงเบาอยู่ด้านหลัง“ถ้ามีศัตรูเข้ามาจริงๆ จะทำยังไงล่ะเนี่ย……….”“ไปกันเถอะ เข้าไปดูกันก่อนว่าที่นั่นเป็นยังไง”ไรลีย์เดินตรงเข้าไป ในขณะที่วางแผนการบางอย่างอยู่ในใจทั้งสองคนถูกกุญแจมือล่ามเข้าด้วยกัน ฉินเฉาจึงต้องเดินตามเธอไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้กลิ่นหอมที่ลอยเข้ามาปะทะจมูก ทำให้ความคิดของฉินเฉาคล้ายจะเกิดไฟฟ้าลัดวงจรผู้หญิงคนนี้………..ทำไมเนื้อตัวเธอถึงได้หอมขนาดนี้?แต่นิสัยของเธอดันโหดไปหน่อยนี่สิ เฮ้อ…………“น้องชาย จะว่าไปแล้ว กล่องที่เจ้าแบกอยู่บนหลังมีเอาไว้ใช้ทำอะไรเหรอ?”ในที่สุดก็องก็เอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“ข้าไม่คุยกับเจ้าหรอก เจ้าดูไม่ใช่คนดี”เถียจู้เหลือบมองก็องแต่ไม่ตอบคำถามของเขา ทำเอาก็องเลือดขึ้นหน้า แทบจะกระอักเลือดออกมาอยู่แล้ว“จู่ๆ ข้าก็รู้สึกว่า ชายร่างใหญ่คนนี้ก็ดูน่ารักดีเหมือนกัน”ไรลีย์คลี่ยิ้มมุมปาก แล้วกระซิบบอกฉินเฉาฮ่าๆๆ ดูเหมือนว่ายัยนี่จะถูกชะตากับเจ้าวัวเหล็กแล้วสินะ?น่าเสียดาย เขาอุตส่าห์ปลอบใจเธอตั้งนาน แต่เธอไม่เคยบอกว่าเขาน่ารักเลยสักครั้งฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่ใจกับการเลือกปฏิบัติ“ความจริงข้าเองก็อยากรู้มากเหมือนกัน…………ข้าชื่อว่าไรลีย์เป็นชาวบิสเตอร์เผ่าจิ
