แรงทันทีเขาไม่กลัวว่าหยูไห่จะเดินไปไหนไกล ถึงอย่างไรก็มีคนเกือบ 500คนอยู่กับอีกฝ่าย ย่อมต้องเป็นที่สังเกตเห็นในเขตฟ้าสีครามอยู่แล้ว“นะ นายท่าน…………พวกเราจะไปไหนกันคะ…………”เด็กสาวเดินตามหลังฉินเฉามา ที่จริงแล้วเธอเป็นคนขี้อายมาก แต่หลังจากที่เดินอย่างไร้จุดหมายปลายทางมาหลายรอบ เธอก็ถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“ไม่มีอะไร ก็แค่เดินเล่นไปรอบๆ เท่านั้นเอง”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “หลักๆ ก็คือรอให้ลานุสมานั่นแหละ”“นายท่าน………ทะ ท่านจะส่งพวกข้ากลับไปเหรอคะ…………”เด็กสาวเอ่ยถามด้วยน˺าเสียงร้อนรน“ทาสอย่างพวกข้า………หากได้ทรยศสักครั้ง แล้วกลับไปอีกจะต้องถูกประหารแน่………ถึงจะไม่ถูกประหาร แต่ก็ต้องจบไม่สวยแน่นอน……….”ทาสอีกมากมายที่เดินตามหลังต่างพากันจ้องมองฉินเฉา“เธอชื่ออะไร?”ฉินเฉาไม่ตอบออกมาตรงๆ แต่เอ่ยถามออกมาว่า“ข้าชื่อว่ารอนน่าค่ะ………”เด็กสาวกล่าวออกมาเสียงเบา“อืม รอนน่า ต่อไปนี้พวกเธอไม่ใช่ทาสอีกต่อไปแล้ว และจะถูกคนอื่นแย่งชิงตัวไปไม่ได้อีก”“มะ ไม่ใช่ทาสเหรอ!”รอนน่าหน้าซีดเซียวทันที “หรือว่านายท่าน………….นายท่านจะฆ่าพวกเราทุกคน……….”เหตุผลที่พวกเธอไม่ใช่ทาสอีกต่อไปนั้นมีอยู่เพียงสาเหตุเดียว นั่นก็คือถูกกำจัดไม่อย่างนั้น ตราบใดที่พวกเธอยังมีชีวิตอยู่ ชีวิตของพวกเธอก็จะถูกสัญลักษณ์ของทาสตีตราเอาไว้ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน พวกเธอก็จะยังเป็นทาสต่อไปเช่นเดิม“ฮือ……..”“พวกเรากำลังจะตายแล้วใช่ไหม……….”“ข้ายังไม่อยาก
