ตาย…………..”ทาสคนอื่นๆ ร้องไห้ออกมาอย่างอดไม่ได้ ผู้คนจากทุกเผ่าพันธุ์กว่า500 คนร้องคร˹าครวญออกมา ทำเอาฉินเฉาปวดหัวทันที“ฉันไม่ฆ่าพวกเธอหรอกน่า…………เอาล่ะ ต่อจากนี้ไปพวกเธอคือคนของฉัน ฉันจะปกป้องทุกคนเอง!”ฉินเฉารู้ดีว่า เขาไม่สามารถลบเลือนสัญลักษณ์ของทาสออกไปจากจิตวิญญาณของคนเหล่านี้ได้ในระยะเวลาอันสั้น จึงจำใจพูดออกมาแบบนั้น“จะ จริงเหรอคะ!”รอนน่าและคนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นดีใจ สีหน้าโศกเศร้าและสิ้นหวังได้หายไปอย่างหมดสิ้นพวกเขารู้สึกว่า เจ้านายคนนี้ช่างดีจริงๆ อย่างน้อยก็ไม่ดุด่าและทุบตีพวกเขาอย่างไม่มีเหตุผล“นายท่าน พวกข้าจะตั้งใจรับใช้นายท่านให้ดีที่สุด!”“ใช่แล้ว นายท่าน พวกข้าจะจงรักภักดีต่อท่านตลอดไป!”ทาสเหล่านี้เริ่มแสดงความจงรักภักดีออกมา“นายท่านคะ…….รอนน่าทำอะไรได้ตั้งหลายอย่างเลยนะคะ ข้าทำอาหารได้ ซักผ้าได้ ทำความสะอาดได้ด้วยค่ะ!”สาวน้อยรอนน่ารีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว“อืม หลังจากนี้ฉันมีเรื่องที่จะต้องถามเธออยู่พอดี”ฉินเฉาลูบหัวรอนน่าตอนนี้เขาคิดอะไรออกแล้วเมืองแห่งความรุนแรง เขาคิดที่จะแย่งชิงที่นั่นมา แล้วพัฒนาให้กลายเป็นฐานทัพของเขาอย่างไรก็ตาม เรื่องบางเรื่องก็ต้องถามรอนน่าดูก่อน“รอนน่า เธอรู้เรื่องของกาแล็กซีพันธมิตรหลิงมากน้อยแค่ไหน?”ฉินเฉาเอ่ยปากถามขึ้นมาทันที“รู้ดีเลยค่ะ ประวัติศาสตร์และความรู้รอบตัวเกี่ยวกับพันธมิตรหลิง อยู่ในหลักสูตรการเรียนของพวกข้า…………”เมื่อได้ฟังคำตอ
