ึกเหมือนกับว่ามีบางอย่างขาดหายไปตลอดเวลา”ฉินเฉามีสีหน้างุนงง “แต่พอฉันตรวจดูภายใน กลับไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติ น่าแปลกจริงๆ …………”“เรื่องนั้นง่ายมาก ข้าคิดที่จะบอกเจ้ามาตั้งนานแล้ว”หลัวเนี่ยกับหลัวเต๋อหันมามองหน้ากัน จากนั้นก็เอ่ยปากกล่าวขึ้นมาว่า “หยางเทวะของเจ้าถูกตัดขาดออกไปส่วนหนึ่ง ตอนนี้หยางเทวะของเจ้าเหลือเพียงแค่ 3 ใน 4 ส่วนเท่านั้น”“ว่าไงนะ!”ฉินเฉาตกใจมาก หยางเทวะของเขาถูกตัดขาดไป ¼ งั้นเหรอ?นี่เป็นฝีมือของชิโยะใช่ไหม?ดาบราชันย์ภูตสามารถฟันทุกสิ่งทุกอย่างได้หรือว่าหยางเทวะของเขาจะถูกเธอฟันขาดออกไป?แต่ว่าชิโยะจะเอาหยางเทวะของเขาไปทำอะไรล่ะ?“แม่งเอ๊ย………..แล้วฉันจะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมาด้วยความกังวล“อันที่จริงก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก พื้นฐานการฝึกตนบางส่วนที่สูญเสียไป แค่ฟื้นคืนกลับมาได้ก็เพียงพอแล้ว แต่เจ้าสูญเสียหยางเทวะหนึ่งส่วนไปอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเจ้าจะรู้สึกอ่อนแอเล็กน้อยในบางครั้ง”หลัวเนี่ยกล่าวออกมา“ให้ตายเถอะ……….ชิโยะจะเอาหยางเทวะของฉันไปทำอะไรกันแน่…………”ไม่ว่าจะคิดยังไง ฉินเฉาก็ไม่เข้าใจเรื่องนี้เลย“หลังจากนี้ค่อยมาตรวจดูเรื่องนี้ก็ได้ ถึงยังไงมันก็ไม่ได้เป็นอันตรายต่อเจ้า ตอนนี้พวกเราควรจะมาดูเรื่องขวานผานกู่กันมากกว่า”หลัวเนี่ยยื่นขวานผานกู่ทั้งสองเล่มให้ฉินเฉา แล้วกล่าวออกมา“เจ้าถือขวานทั้งสองเล่มเอาไว้ แล้วส่งพลังเทพเข้าไป คนเดียวบนโลกใบนี้ที่จะสามา
