นที่สุดก็กลับมาเสียที!”หลัวเนี่ยกวักมือเรียกฉินเฉา เขากับหลัวเต๋อกำลังถือขวานผานกู่และจ้องมองมันด้วยความตั้งใจ“หึๆ สมกับที่เป็นอาร์ติแฟคสร้างโลกในสมัยโบราณ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!”หลัวเต๋อหมุนขวานผานกู่เล่น พลางกล่าวออกมา “ยิ่งไปกว่านั้นมันยังต่อต้านพลังของข้าเสียด้วย ดูเหมือนว่าหากไม่ใช่ผู้สืบสายเลือดของตระกูลซวนหยวน ก็จะควบคุมมันไม่ได้สินะ”“แม้แต่ลูกหลานของตระกูลซวนหยวนที่ทำหน้าที่ดูแลขวานผานกู่ก็ยังสามารถใช้พลังของขวานผานกู่ได้แค่บางส่วนเท่านั้น”หลัวเนี่ยกล่าวขึ้นมา “แต่เทพผานกู่สามารถใช้ขวานเล่มนี้สร้างโลกขึ้นมาได้ พลังของมันช่างเหนือจินตนาการจริงๆ”“จริงสิ กาน˺ากลืนสวรรค์ของฉันดูดซับพลังแห่งกฎเกณฑ์ทั้งหมดเข้าไปแล้ว แต่ทำไมถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยล่ะ?”เมื่อพบตาแก่สองคนนี้ ฉินเฉาก็ถามคำถามที่อยู่ในใจขึ้นมา“มันอาจจะยังไม่ถึงเวลา”หลัวเนี่ยกล่าวออกมา “อาร์ติแฟคชิ้นนั้น ข้าเองก็ไม่รู้จักมันเสียด้วย วันใดวันหนึ่งเจ้าอาจจะมีโอกาสเปิดมันออกมาได้”“โอ้ นายนี่มันไม่น่าเชื่อถือเอาซะเลย”“เหลวไหล! ข้าเป็นถึงนักรบอันดับหนึ่งแห่งสวรรค์เชียวนะ!”“เมื่อก่อนฉันก็เคยเป็นอิงเทียนเซียนซุนเหมือนกันนั่นแหละลูกผู้ชายตัวจริงเขาไม่เอาเรื่องเก่าๆ มาพูดกันหรอก!”ฉินเฉาเบ้ปาก กล่าวออกมา แต่ทันใดนั้นเองเขาก็นึกถึงเรื่องสภาพร่างกายของตัวเองขึ้นมา จึงเอ่ยถามออกมาว่า“จะว่าไป ตอนนี้ร่างกายของฉันเป็นอะไรไปก็ไม่รู้ ฉันรู้ส
