งหนึ่งลงบนไหล่ของซวนหยวนอิงจี๋“มะ ไม่ได้นะ………..เจ้าจะถูกกลืนกินไปด้วย”ซวนหยวนอิงจี๋พยายามอดทนต่อความเจ็บปวด เธอฝืนดึงสติของตัวเองเอาไว้ แล้วกล่าวกับฉินเฉา“เธอไม่เชื่อใจฉันเหรอ? ฉันคือฉินเฉานะ”ฉินเฉาขยิบตาให้ซวนหยวนอิงจี๋ จากนั้นพลังเทพภายในร่างกายก็เริ่มโคจรอย่างต่อเนื่องหลังจากที่กลับมาใช้ร่างจริง ลึกๆ แล้วฉินเฉาก็ยังคงรู้สึกว่าตัวเองยังอ่อนแออยู่แต่เขาก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขึ้นเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะว่าพลังงานบางส่วนถูกเติมเต็มในช่วงนี้อืม เขาควรจะต้องกินเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินเพื่อเสริมพลังบ้างสินะเมื่อคิดได้แบบนี้ ฉินเฉาก็นำเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินเม็ดหนึ่งออกมากลืนลงไปในท้องพลังอันไร้ขีดจำกัดหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาก“หลิงเอ๋อ ขอร้องล่ะ!”แสงสีแดงลุกโชนขึ้นมาในดวงตาของเขาทันที พลังของมังกรเพลิงนรกได้หลั่งไหลไปทั่วร่างกาย“จงสลาย!”พลังทำลายล้างของวิชาจิตก่อเกิดเริ่มสำแดงฤทธิ์เดช และพุ่งเข้าสู่ร่างกายของซวนหยวนอิงจี๋ด้วยวิชาจิตก่อเกิดทำลายล้างของฉินเฉา ไม่มีวิชาใดที่เขาทำลายมันไม่ได้เพียงแค่ชั่วพริบตา เลือดเนื้อเหล่านั้นก็สั่นสะท้านและกระจายตัวออกไปหยดเลือดสีดำก็ได้กลับเข้าสู่ร่างกายของซวนหยวนอิงจี๋อีกครั้งแต่ซวนหยวนอ้าวเทียนที่ยืนอยู่อีกด้านนั้นกระอักเลือดออกมาจากปาก เขาก้าวถอยหลัง และจ้องมองฉินเฉาด้วยสีหน้าตกตะลึง“ดะ ได้ยังไงกัน……….วะ วิชาจิตก่อเกิดงั้นเหรอ…
