เท่านั้น ช่องว่างระหว่างเราไม่ได้ห่างกันจนเกินไปเรื่องที่เจ้าจะเป็นฝ่ายชนะ มันก็ไม่แน่นักหรอก”“พลังของข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงความโง่เขลาของตัวเอง!”ซวนหยวนอ้าวเทียนถือขวานผานกู่ แล้วชี้ไปยังกุ่ยซุนที่อยู่ด้านตรงข้าม จากนั้นเขาก็เหวี่ยงแขน ปลดปล่อยแสงสีทองออกไป“ผู้หญิงไม่ใช่ของเล่น วันนี้ข้าก็จะทำให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงเรื่องนี้เช่นกัน!”กุ่ยซุนตวาดออกมา มือทั้งสองข้างเหวี่ยงมีดเข้าฟาดฟันปลดปล่อยแสงสีแดงให้พุ่งเข้าปะทะกับแสงสีทองของซวนหยวนอ้าวเทียนฉินเฉาและคนอื่นๆ ต่างมองดูอยู่อีกด้านด้วยความกังวลใจหลังจากผ่านไปนานหลายปี เหรินซุนกับกุ่ยซุนจะทำสงครามกันอีกครั้งงั้นเหรอ?และเขายังได้เป็นพยานสำหรับเหตุการณ์ในครั้งนี้ ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ …………แต่ให้ตายยังไง ฉินเฉาก็ไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนบ้าสงคราม เขาก็แค่มายืนมุงดูอยู่แถวหน้าเท่านั้นเองและในเวลานี้ จู่ๆ เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นในระยะการโจมตีของสองคนนั้นในมือของเธอถือขวานผานกู่ที่ยืมมาจากฉินเฉาและยกมันขึ้นมา“ผ่าสะบั้นเทพสะท้าน!”หญิงสาวคนนี้ใช้พลังของวิชาฝ่ามือเทพสะท้าน ส่งพลังไปยังขวานผานกู่ จากนั้นก็ฟาดฟันก้อนเมฆที่อยู่ตรงหน้าทันใดนั้นเอง แสงสีทองก็พลันปะทุออกมา และสลายพลังโจมตีของทั้งคู่ออกไป“อะไรกัน!”ซวนหยวนอ้าวเทียนถอนพลังกลับไป 8 ส่วน เขาจ้องมองหญิงสาวผมยาวสีดำขลับที่เดินเท้าเปล่า แล้วตวาดออกมาอย่างอดไม่ได้“ซวนหยวนอิงจี๋! เจ้าคิดท
