้อมูลนี้ถูกเผยแพร่ออกไป มันจะต้องไม่เอื้ออำนวยต่อแผนการของฉินเฉาอย่างแน่นอนแบบนั้นอาจจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น หากทำให้พวกจางฉี่ตื่นตระหนกขึ้นมาจะต้องไม่ดีแน่แต่ฉินเฉาเห็นหวังจิ้งอี้แล้วรู้สึกขัดหูขัดตามาก เขารู้สึกเหมือนเห็นกุนซืออีกคนหนึ่งเลยดังนั้นเขาจึงยืนนิ่งงัน แล้วถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะเอ่ยถามหวังจิ้งอี้ออกไปว่า“เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม ว่าเธอจะเป็นฝ่ายชนะ?”“อะไรกัน? มาถึงจุดนี้แล้ว ยังคิดที่จะโต้กลับอีกเหรอ?”หวังจิ้งอี้กล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้าเยาะเย้ย“เธอลืมไปหรือเปล่า ว่าสังคมที่นี่เป็นแบบไหน?”ฉินเฉากล่าว แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา “ในสังคมนี้ ถึงเธอจะมี IQ 950 แต่ถ้าเธอถูกบังคับให้ยอมจำนน เธอก็จะต้องยอมจำนน”เมื่อพูดจบ เขาก็กดเบอร์โทรศัพท์ แล้วกล่าวออกมาเบาๆ ว่า“โรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิง ตัดไฟตัดอินเทอร์เน็ตตลอดทั้งวัน”ฉินเฉาได้อ่านข้อมูลมาแล้ว เขารู้ว่าหวังจิ้งอี้อาศัยอยู่ในหอพักของโรงเรียนเขากดวางสาย ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของหวังจิ้งอี้“เป็นไปไม่ได้! คุณจะมีอำนาจมากขนาดนั้นได้ยังไง!”เมื่อพูดจบ เขาก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู ดูเหมือนว่าจะกดดูอะไรบางอย่างแต่สุดท้าย เขาก็ตกอยู่ในสภาพเลื่อนลอย และทรุดตัวนั่งลงไปกับพื้นตอนนี้เป็นเวลาพลบค˹าแล้ว ไฟในห้องเรียนที่เคยสว่างไสวเริ่มดับไปทีละดวงหวังจิ้งอี้รู้สึกสิ้นหวังมาก เขาเริ่มรู้สึกเสียใจที่เลือกต่อกรกับคนคนนี้ตอนแรกเขาจู่โ
