จมคู่ต่อสู้ด้วยความมั่นใจที่มีอย่างเต็มเปี่ยมแต่เพียงแค่ประโยคเดียวของอีกฝ่าย ก็สามารถตัดไฟและอินเทอร์เน็ตของโรงเรียนชนชั้นสูงในเมืองจิงโตวแห่งนี้ได้แล้วช่างเป็นอำนาจที่ยิ่งใหญ่อะไรแบบนี้!“ผะ ผมแพ้แล้ว……….”“อันที่จริง เธอไม่ได้แพ้ฉันหรอก”ฉินเฉายักไหล่ แล้วคว้าโทรศัพท์มือถือในมือของหวังจิ้งอี้ออกมาถึงแม้ว่ามันจะเปล่าประโยชน์ แต่เขาก็ยังอยากลบวิดีโอคลิปที่อยู่ในนั้นอยู่ดี จากนั้นเขาก็กล่าวออกมาว่า “เธอแพ้ความเย่อหยิ่งของตัวเองต่างหาก”“อาจารย์ฉิน………คุณเป็นใครกันแน่……….”ในที่สุดหวังจิ้งอี้ก็สูดลมหายใจเข้าไป เขามองฉินเฉา แล้วกล่าวออกมาว่า“ฉันเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น เทียบไม่ได้กับอัจฉริยะตั้งแต่เกิดมาอย่างเธอหรอก”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “แต่ว่าฉันดันเป็นไอ้ขี้แพ้ที่โชคดี ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันหล่อขนาดนี้ เทพีแห่งโชคก็เลยรักฉัน”เขาโยนโทรศัพท์มือถือกลับไปให้หวังจิ้งอี้ตัดไฟ ตัดอินเทอร์เน็ตก็น่าจะเพียงพอแล้วหลังจากที่เขาพังคอมพิวเตอร์ของหวังจิ้งอี้ในภายหลัง เรื่องนี้ก็ยุติลงทันที“ผะ ผมขอนับถือคุณเป็นอาจารย์ได้ไหม…………”ดวงตาของหวังจิ้งอี้ส่องประกายอย่างคาดหวังเขากำลังหาทางที่จะไต่เต้าขึ้นไปสู่อีกระดับหนึ่ง“ขอโทษด้วย แต่ IQ ของเธอมันเหนือชั้นมากพออยู่แล้ว”ฉินเฉาไม่คิดที่จะรับหวังจิ้งอี้เป็นศิษย์อย่างแน่นอน เพราะตอนที่เขามี IQ สูง เขาก็รู้สึกว่าตัวเองสูงส่งเหนือกว่าคนอื่นอยู่แล้วถึงแม้ว
