เธอทำอะไรน่ะ………..”เถาเหว่ยกลืนน˺าลาย เอ่ยถามหลิวฮุ่ยฮุ่ย“ไม่เห็นหรือไงว่าฉันถูกรังแก! ฉัน……….”หลิวฮุ่ยฮุ่ยถลึงตามองเถาเหว่ย ในขณะที่กำลังจะพูดต่อ เธอก็รู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาเธอหันหน้าไปมอง สิ่งที่อยู่ในอ้อมกอดของเธอใช่อาจารย์ฉินที่ไหน? มันคือหมอนสีขาวใบใหญ่ชัดๆ!และเมื่อหันไปมองดูอีกที อาจารย์ฉินกำลังยืนอยู่อีกด้านหนึ่งของห้องพยาบาล และจ้องมองเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“กรี๊ดดดดดดด!”คราวนี้หลิวฮุ่ยฮุ่ยแทบจะอกแตกตายจริงๆ แล้ว
