โหยวขึ้นมา แล้วควบคุมร่างกายของเขา ตราบใดที่ข้าควบคุมร่างกายของเขาได้ กองทัพของเผ่าจิ่วหลีก็จะกลายเป็นกองทัพของข้า! ฮ่าๆๆ!”เมื่อกุนซือคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดูเหมือนว่า เขาจะเห็นตัวเองเป็นผู้นำของกองทัพจิ่วหลี และรวบรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งเดียวกันหากควบคุมชือโหยวได้ เขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกลายเป็นหมา ที่คอยนอนหมอบอยู่แทบเท้าโจโฉอีกเขารู้สึกเบื่อที่จะต้องเป็นหมาแล้วเขาจะต้องเป็นคน!ไม่สิ! เขาจะต้องเป็นเทพเจ้า!เป็นเทพเจ้าที่แท้จริง!ทั้งโจโฉ ทั้งฉินเฉา พวกมันจะต้องตายไปให้หมด!“ตามข้ามา อีกไม่ไกลก็จะถึงสถานที่ฝังร่างของชือโหยวแล้ว ที่นั่นน่าจะมีวิญญาณผู้พิทักษ์ของตระกูลซวนหยวนคอยปกป้องอยู่ เจ้าตามข้ามาใกล้ๆ และคอยเป็นดวงตาให้กับข้าให้ดีๆ”ตอนนี้กุนซือมองไม่เห็นอะไรเลย เขาทำได้แค่บอกให้มู่หว่านชิวคอยเป็นดวงตาให้กับเขาเท่านั้นพิษของอู๋ชิงเย่นั้นแปลกมาก ไม่ว่ากุนซือจะใช้วิธีไหน เขาก็ไม่สามารถแก้พิษของเธอได้เลยถึงจะลองเปลี่ยนลูกตาทั้งสองข้างดูแล้ว แต่ก็ยังมองไม่เห็นอะไรดังนั้นกุนซือจึงตาบอดสนิทแต่เขาก็พบว่า หลังจากที่ดวงตามองไม่เห็น ประสาทสัมผัสอื่นๆของเขากลับว่องไวขึ้นกว่าเดิมโดยเฉพาะการรับกลิ่น กลิ่นของทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวนั้นหนีไม่พ้นจมูกของเขากุนซือเริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วว่า ชาติที่แล้วเขาอาจจะเป็นหมาก็ได้“นายท่านคะ………ตรงหน้าของพวกเรา………คือหน้าผาค่ะ…………”มู่หว่านช
