วนจิตใจของเธออย่างแปลกประหลาด“ในเมื่อหลูเหม่ยจวนไม่ได้ คนอื่นก็อย่าหวังว่าจะได้มันไป!”หลูเหม่ยจวนตวาดลั่น เธอชี้ขวานสีทองในมือไปยังอู๋ชิงเย่ และเตรียมตัวที่จะปลดปล่อยการโจมตี“หยุดนะ!”ฉินเฉาผงะ ถ้ารับขวานนี้เข้าไป ถึงอู๋ชิงเย่จะไม่ตาย แต่ก็คงจะบาดเจ็บสาหัสเขารีบพุ่งตัวเข้าไปหาอู๋ชิงเย่อย่างรวดเร็วต้องรีบไปให้ทันเวลา!แต่ทันใดนั้น ร่างของผู้หญิงคนหนึ่งกลับเข้ามาขวางอยู่ตรงหน้าเขา“ขออภัย การต่อสู้ของพวกเรามันยังไม่จบ”นางเซียนจื่ออีโบกมือ ทันใดนั้นฉินเฉาพลันรู้สึกเวียนหัวขึ้นมาเขารู้สึกราวกับกำลังหลงทางอยู่ในโลกใบอื่น ฉินเฉาสูญเสียความรู้สึกไปในทันทีนี่คืออิทธิฤทธิ์จากกระบี่ม่านหมอกของนางเซียนจื่ออีบัดซบ! ทำไมถึงต้องเป็นตอนนี้ด้วย!“อู๋ชิงเย่!”“ตายซะเถอะ!”หลูเหม่ยจวนเหวี่ยงกระบี่สีทองออกไปลำแสงสีทองที่ใช้สร้างโลกพุ่งเข้าหาอู๋ชิงเย่ในทันทีอู๋ชิงเย่ตกตะลึง มันสายเกินไปแล้วที่จะหนีให้พ้น เธอจึงเริ่มโบกมือเตรียมตัวใช้ม่านพลังจิตสังหารแต่ในขณะนั้นเอง ร่างของคนคนหนึ่งกลับเข้ามาขวางอยู่ตรงหน้าเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบเมื่อหลูเหม่ยจวนพบว่าร่างนั้นไม่ได้ลงมือทำอะไร เธอก็พลันขมวดคิ้ว แล้วรีบถอนพลังส่วนใหญ่ออกจากขวานในทันทีตู้ม!ผลั่ก!ร่างนั้นถูกไอพลังที่เหลืออยู่โจมตีจนกระเด็นเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของอู๋ชิงเย่ลิลลี่หน้าซีดเผือด เลือดไหลออกมาจากมุมปากของเธอ ชีวิตของเธอใกล้จะดับสิ้นลงทุกทีหากหลูเหม่ย
