จวนไม่ถอนพลังส่วนใหญ่ออกไป เธอก็คงจะตายไปแล้ว“ฮึ่ม……..”เธอหน้ามุ่ยในทันที “ดันมีคนเข้ามาขวางซะได้”“ลิลลี่………ทำไมเจ้าถึงได้โง่แบบนี้………”อู๋ชิงเย่กอดสาวน้อยคนนี้เอาไว้ในอ้อมแขน เธอกล่าวออกมาด้วยน˺าเสียงที่กำลังสะอึกสะอื้นถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับลิลลี่ แต่เพราะว่าลิลลี่ยังไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิง เธอจึงรู้สึกลำบากใจ และคอยรักษาระยะห่างจากลิลลี่แต่ลิลลี่ที่เป็นคนดีและไร้เดียงสามากขนาดนี้ ทำไมถึงต้องมาบาดเจ็บด้วย?มันไม่ควรที่จะเป็นเธอเลย…………..“ข้า……..ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน………”ลิลลี่ฝืนลืมตาด้วยความอ่อนล้า หอบหายใจออกมาอย่างหนัก แล้วพูดออกมาว่า “ข้าเพียงแค่………เพียงแค่ทนเห็นเจ้าตายไปไม่ได้……….ร่างกาย ร่างกายของข้ามันก็ขยับไปเองโดยที่ไม่รู้ตัว………..”“คนโง่………..”ในที่สุดน˺าตาก็ไหลออกมาจากดวงตาของอู๋ชิงเย่“เจ้าจะร้องไห้ทำไม? เธอยังมีทางรอดอยู่นะ”แต่ในขณะนั้นเอง ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้นข้างๆเธอ มือข้างหนึ่งวางลงบนไหล่ของอู๋ชิงเย่ พร้อมกับกล่าวออกมาด้วยความอ่อนโยนอู๋ชิงเย่รีบหันหน้าไปมองด้วยความประหลาดใจ และเห็นผู้หญิงที่งดงามมากคนหนึ่งปรากฏอยู่ในครรลองสายตาเธอทั้งรู้สึกมึนงง และเกิดความรู้สึกด้อยกว่าขึ้นมาในทันที“ไห่ถง ข้าขอเม็ดยาต่อชีวิต”“ครับ ท่านจิ่วเทียนเซียนเฟย”เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งยื่นขวดหยกลายครามออกมาจากอกเสื้อ แล้วยื่นให้กับหญิงสาวที่หน้าตางดงามอย่างที่ไม่สา
