บทที่ 60 คลื่นลมไม่หยุดนิ่ง
“ท่านผู้ดูแลเสวี่ยไม่ต้องมากพิธี มีอะไรจะสั่งสอน โปรดว่ามาเถิด” หลี่ลี่กล่าวอย่างใจเย็นต่อเสวี่ยเยว่
แม้เสวี่ยเยว่จะทำท่าทางอ่อนโยน แต่นางผู้นี้เป็นคนที่มีความคิดชั่วร้ายอยู่เต็มท้อง หลี่ลี่รู้ดีว่านางต้องมีอะไรแอบแฝงในคำพูดแน่นอน
เป็นดังคาด เสวี่ยเยว่ยิ้มพลางกล่าวว่า “หลี่ลี่ ตอนนี้เจ้าก็ได้เป็นศิษย์ชั้นในแล้ว และหูอี้ก็เป็นศิษย์ชั้นในเช่นกัน ข้าในฐานะผู้ดูแลกิจการภายในของศิษย์ชั้นใน จำเป็นต้องปฏิบัติต่อพวกเจ้าทั้งสองอย่างเท่าเทียมกัน พวกเจ้าต่างก็หมายปองหลิวเหมยเอ๋อร์ ข้าก็ไม่อาจตัดสินได้ เอาอย่างนี้แล้วกัน อีกสิบวันข้างหน้า ศิษย์ชั้นในจะมีการทดสอบที่เขาเสี่ยวหู ล่าเสือเหมิงสองเขา ใครล่าเขาเสือบนหัวเสือเหมิงได้มากกว่า คนนั้นจะได้แต่งงานกับหลิวเหมยเอ๋อร์ ถึงเวลานั้น ข้าจะไปเชิญผู้ดูแลใหญ่ของสำนักมาเป็นประธานในพิธีแต่งงานให้พวกเจ้า”
เมื่อได้ยินเสวี่ยเยว่จัดการเช่นนี้ หูหยุนซานก็ตกตะลึงทันที จากนั้นก็เข้าใจความหมายของเสวี่ยเยว่ สบตากับเสวี่ยเยว่ ทั้งสองต่างเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย ต่างมองออกถึงความคิดในใจของอีกฝ่าย
การทดสอบที่เขาเสี่ยวหู แม้หูอี้จะมีพลังไม่เท่าหลี่ลี่ แต่การใช้การล่าเขาอันล้ำค่าบนหัวเสือเหมิงสองเขาเป็นเกณฑ์ ทั้งสองคนจะไม่ส่งคนไปช่วยเหลือหรอกหรือ? ถึงเวลานั้นเขาเสือจะถูกนับเป็นของหูอี้ ยังกลัวว่าหูอี้จะแพ้อีกหรือ?
หูหยุนซานกวาดตามองเสวี่ยเยว
