ณ์อสูรโลหิตเริ่มหลุดลอกออกมาทีละน้อยหากยังเป็นแบบนี้ต่อไป หลูเหม่ยจวนอาจจะถูกวิชาคลื่นลมคำรามนี้ฆ่าตายภายในไม่กี่วินาทีเลยก็ได้ยามที่หนานกงเหลียงลงมืออย่างเต็มกำลัง มันช่างน่ากลัวมากจริงๆฉินเฉากำหมัดแน่น เขานึกอยากจะลงมืออย่างช่วยไม่ได้ถึงแม้ว่าเขาจะต้องการหยุดหลูเหม่ยจวน แต่มันก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเอาชีวิตเธอในขณะที่ฉินเฉากำลังคิดที่จะลงมือ ทันใดนั้นแสงสีทองก็พุ่งลงมาจากบนท้องฟ้าและโจมตีเข้าใส่พายุสีแดงนั้น“นี่มันอะไรกัน!”หนานกงเหลียงหน้าซีดเซียวลงเล็กน้อย จู่ๆ วิชาคลื่นลมคำราม ที่เขาพยายามแบกภาระอย่างหนักหนาสาหัสก็ถูกทำลายลงไปทั้งๆ แบบนี้และเขาก็คงจะไม่สามารถรวมพลังภายในร่างกายได้ไปอีกสักพักหนึ่ง“นี่มัน……….พลังของเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์นี่………เป็นไปได้ยังไง?”แสงสีทองได้โอบล้อมรอบกายหลูเหม่ยจวน ในขณะเดียวกันขวานอันโปร่งใสที่เปล่งแสงสีทองก็ลอยอยู่ตรงหน้าเธอ“เงาขวานผานกู่!”หนานกงเหลียงมีสีหน้าตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม “อาวุธเทพชิ้นนี้ปรากฏออกมาเองเพื่อปกป้องเจ้างั้นเหรอ? ไม่คาดคิดเลย………..ว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น หรือว่าข้างล่างนี้จะผนึกกุ่ยซุนอยู่จริงๆ?”“แม่……….แม่มาช่วยฉันใช่ไหม………”หลูเหม่ยจวนทรุดตัวนั่งคุกเข่าลงไปกับพื้น เส้นผมของเธอสยายอยู่บนไหล่ เธอจ้องมองเงาขวานที่ลอยอยู่ตรงหน้าของเธอขวานผานกู่ ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่เงาขวานผานกู่ แต่ก็สามารถทำลายการโจมตีอย่างเต็มกำลังของหนานกงเหลียงไ
