ด้พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้………..สมแล้วที่เป็นอาวุธเทพที่ใช้สร้างโลกในอดีตกาลสายตาของผู้คนมากมายที่จับจ้องไปยังเงาขวานผานกู่ ได้แสดงความโลภออกมาอย่างปิดบังไม่มิดโลภ ต้องโลภแน่นอนอยู่แล้ว!ได้เห็นอาวุธเทพกับตาตัวเองแบบนี้ มีใครบ้างที่จะไม่อยากได้มันมาครอบครอง?หากได้ขวานผานกู่มา แม้แต่ใต้หล้าก็จะต้องยอมสยบแต่เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เงาขวานผานกู่มีเจ้าของแล้วมันสั่นสะเทือนอยู่สองครั้ง จากนั้นด้ามขวานก็ตกลงไปอยู่ในมือของหลูเหม่ยจวนหลูเหม่ยจวนคว้าขวานผานกู่อย่างมั่นคงแม้จะเป็นเพียงแค่เงาอันว่างเปล่า แต่อิทธิฤทธิ์ของมันก็ทำให้หนานกงเหลียงตื่นตระหนกอยู่ในใจ“ฮ่าๆๆ ……….ฉันบอกแล้วไงว่าใครหน้าไหนก็มาหยุดไม่ให้ฉันช่วยแม่ไม่ได้ทั้งนั้น………….”หลูเหม่ยจวนลุกขึ้นยืน ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาเสยเส้นผมที่ปรกหน้าขึ้น แล้วใช้อสูรโลหิตที่กลายเป็นเชือกสีแดงมามัดผมหางม้าไว้ด้านหลังส่วนมืออีกข้างกำลังถือเงาขวานผานกู่ชี้หน้าหนานกงเหลียง“ถึงปรมาจารย์ขั้นสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าอย่างแกจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับพวกเราสองแม่ลูก แกก็จะต้องตัวสั่นเท่านั้น หลูเหม่ยจวนและกุ่ยหมู่คนนี้จะต้องช่วยแม่ให้ได้!”เมื่อพูดจบ เธอก็ยกขวานเล็งไปบนท้องฟ้า แล้วเปล่งเสียงตะโกนออกมาแสงสีท้องพุ่งตรงขึ้นไปบนท้องฟ้าในทันทีดูเหมือนว่าชั้นที่ 17 และชั้นที่ 18 จะถูกเจาะทะลุถึงกันอย่างสมบูรณ์แล้ว“เลิกล้มความคิดนั้นไปซะ!”แต่หนานกงเหลียงผ
