ู้รับหน้าที่สำคัญในการปกป้องหอคอยสกัดกลั่นมารย่อมไม่ยอมให้หลูเหม่ยจวนทำแบบนั้นเขาฝืนทนต่ออาการบาดเจ็บ แล้วกระโดดขึ้นไปโจมตีหลูเหม่ยจวนอย่างรุนแรง“รนหาที่ตายนักใช่ไหม!”ดวงตาของหลูเหม่ยจวนฉายแววโหดเหี้ยม เธอเอื้อมมือไปหยิบเชือกที่ใช้มัดผมเมื่อสักครู่นี้ออกมา แล้วเล็งใส่หนานกงเหลียงทันใดนั้นร่างของหนานกงเหลียงก็ถูกฝ่ามือขนาดใหญ่จับตัวเอาไว้กลางอากาศจากนั้นกุ่ยหมู่หรือหลูเหม่ยจวนก็ใช้มืออีกข้างจับเงาขวานผานกู่สีทอง เล็งไปยังหนานกงเหลียงที่อยู่ตรงหน้า“ขอโทษที ถ้าตายขึ้นมาก็อย่ามาโทษฉันล่ะ”หลูเหม่วยจวนพูดออกมา ก่อนที่จะฟันขวานเล่มนั้นลงไป“ท่านพ่อ!”หนานกงเหอและเตี๋ยอู่ตกใจมาก ทั้งคู่ต่างพุ่งพรวดเข้าไป แต่ก็ถูกยอดฝีมือของสำนักราชันย์ภูตขวางทางเอาไว้หลังจากที่เตี๋ยอู่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา พลังของเธอก็ไม่ได้แข็งแกร่งมากนักฝ่ายหนานกงเหอก็สูญเสียพลังไปมากจากการต่อสู้เมื่อครู่นี้ศิษย์ขั้นเซียนฟ้าของสำนักราชันย์ภูตสามคนจึงสามารถหยุดพวกเธอได้ชีวิตของหนานกงเหลียงกำลังจะดับสิ้นลงแล้ว“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”แต่ในขณะนั้นเอง ฉินเฉาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับหลูเหม่ยจวนก็ได้ลุกขึ้นยืนและร้องตะโกนก้องออกมาทันใดนั้นสายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ศิษย์ตัวน้อย ผู้สวมใส่ชุดนักพรตเต๋าสีขาวของลานแยกในสำนักเฟิงสุ่ยเขาเป็นใคร? เป็นแค่ศิษย์ตัวเล็กๆ แต่กลับหาญกล้าเอ่ยปากพูดออกมา“ขะ เขา…….”ลิลลี่กังวลใจมาก เธอดึงอู๋ชิงเย่ แล้วชี้นิ้วไ
