ในขณะที่ฉินเฉากำลังจมอยู่ในห้วงนิทรา จู่ๆ เขาก็มีอาการคันจมูกขึ้นมาฉินเฉาที่กำลังครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ในท่านั่งสมาธิ อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าไปทางจมูก แล้วจามออกมาเสียยกใหญ่นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!เขาเป็นผู้ฝึกตนนะ แล้วจะเป็นหวัดได้ยังไง?ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมาจากอาการที่เห็นว่าท้องฟ้ากำลังหมุนจากนั้นดวงตาของเขาได้สะท้อนภาพใบหน้าที่กำลังยิ้มแย้มของอู๋ชิงเย่และในมือเล็กๆ ของอู๋ชิงเย่ก็กำลังถือต้นหญ้าสีเขียวขจีต้นหนึ่งเอาไว้ดูเหมือนว่าสิ่งที่ทำให้เขาตื่นขึ้นมาก็คือเจ้าสิ่งนี้ให้ตายเถอะ!ยัยอู๋ชิงเย่ช่างเลวร้ายจริงๆ!“ฮิๆ ตื่นแล้วเหรอ?”อู๋ชิงเย่ยังคงสวมเสื้อคลุมของฉินเฉา ภาพอันเซ็กซี่เร่าร้อนที่ปรากฏในเวลานี้ ทำเอาลูกตาของฉินเฉาแทบจะหล่นลงไปในร่องลึกที่ขาวผ่องของเธอ“ฮึ่ม! สายตาซุกซนตั้งแต่เช้ามืดเชียวนะ!”อู๋ชิงเย่ที่เห็นสายตาของฉินเฉาก็ทำหน้ามุ่ยในทันที เธอลุกขึ้นยืนแล้วกราชับเสื้อคลุมสีดำให้แนบกายเรือนร่างอันเร่าร้อนของเธอจึงถูกซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมสีดำสนิททันทีส่วนที่เผยออกมามีเพียงต้นขาเรียวยาวขาวผ่อง ที่กำลังสั่นสะเทือนไปมาอยู่ตรงหน้าฉินเฉาเมื่อได้เห็นแบบนั้นฉินเฉาก็จ้องมองตาค้างผู้หญิงคนนี้มีผิวพรรณและทรวดทรงองค์เอวที่ดีมากจริงๆพวกเจ้าสำนักหรือประมุขนิกายดูแลตัวเองดีแบบนี้กันทั้งหมดเลยเหรอ…………“ฮึ่ม! เจ้าไม่ดูเวล˹าเวลาเสียบ้าง ไม่ยอมตื่นขึ้นมาสักที พวกฉางเฟิงน่าจะมากันแล้
