ความสุขมาก………..ในขณะที่เธอกำลังจะผ่อนคลายไปกับช่วงเวลานี้ให้เต็มที่ จู่ๆ ทั้งสองคนก็ขมวดคิ้วมุ่นในทันทีมีคนมา!ไม่ต้องรอให้ฉินเฉากล่าวเตือน เธอก็รีบกระโดดออกมาจากตัวฉินเฉา แล้วหมุนตัวกลับหลังหัน เปลี่ยนรูปลักษณ์ให้กลายเป็นหนุ่มน้อยฉินซานอีกครั้งจากนั้นก็ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าบนร่างกายให้เป็นชุดนักพรตเต๋าสีขาวของสำนักเฟิงสุ่ยฉินเฉาก็ลุกขึ้นยืนเปลี่ยนเสื้อผ้า โดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อยแต่ที่จริงแล้วผู้ชายคนนี้กำลังตะโกนคำว่า “มารดามันเถอะ!” อยู่ภายในใจย่ามันเถอะ ใครมันมาขุดหลุมฝังบิดาแบบนี้!มารบกวนการออกกำลังกายในตอนเช้าของเขากับอู๋ชิงเย่ซะได้!ถ้าสุขภาพกายและสุขภาพจิตของพวกเขาเสียหายไปจะทำยังไง!บัดซบ!ในเวลานี้ กลิ่นอายของคนคนนั้นได้เข้ามาถึงหน้าประตูประตูของห้องเก็บฟืนถูกเปิดออกมา จากนั้นศิษย์ในชุดนักพรตเต๋าได้ยื่นหัวโผล่เข้ามาจ้องมองฉินเฉากับอู๋ชิงเย่ที่ยังคงหน้าแดงอยู่เล็กน้อย จากนั้นก็เอ่ยถามออกมาด้วยความสุภาพว่า“ศิษย์น้องทั้งสองคน ศิษย์พี่ฉางเฟิงให้มาเชิญพวกเจ้าไปพบ”ฉินเฉากับอู๋ชิงเย่หันมามองหน้ากันทันทีทำไมคราวนี้ถึงได้สุภาพขึ้นมาแบบนี้ล่ะ?“อืม พวกเราไปกันเลยเถอะ”แต่ในเมื่อมีคนเชื้อเชิญมาแล้ว หากไม่ไปก็คงจะไม่ดีฉินเฉาพยักหน้า และเอ่ยตอบแทนอู๋ชิงเย่“ศิษย์น้องทั้งสองคนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สะอาดเรียบร้อยก่อนดีไหม?ห้องกับเสื้อผ้าถูกจัดเตรียมให้กับพวกเจ้าทั้งสองคนแล้ว”ฉินเฉาก
