ย่งูพิษทั้งห้าตัวเหล่านี้เติบโตขึ้นกลางอากาศ เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวพวกมันก็กลายเป็นงูยักษ์ห้าตัว ที่แยกเขี้ยวและพุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว“ปล่อยให้งูวิญญาณของข้ากลืนกินพวกเจ้าเข้าไปเสียเถอะ ได้ตายอยู่ในเงื้อมมือของข้าก็นับว่าเป็นเกียรติของพวกเจ้าแล้ว! ฮ่าๆๆๆ!”ราชาวูดูลั่นเสียงหัวเราะออกมาด้วยความตื่นเต้นแต่ในขณะนั้นเอง ลำแสงอันเย็นเยือกกลับระเบิดขึ้นมาอย่างฉับพลัน จู่ๆ เขาก็รู้สึกเจ็บปวดที่มือข้างขวาเขาเห็นงูวิญญาณทั้งห้าตัวถูกมีดเล่มดำตัดหัว ให้กลิ้งหล่นลงไปบนพื้นดิน“ข้าไม่ชอบงูเลย………..”อู๋ชิงเย่วางมีดเล่มดำที่ก่อตัวขึ้นมาจากจิตสังหารของเธอลง พลางกล่าวออกมาว่า “ถึงของแบบนี้จะอร่อยมากเมื่อทำเป็นซุปงู และเป็นสัตว์เลี้ยงได้ก็เถอะ”“หยา! เจ้าเด็กเวร เจ้าถึงกับตัดหัวงูวิญญาณของข้าได้เชียวเหรอ!”ชาราวูดูทั้งโกรธทั้งตกใจ นักพรตตัวน้อยจากลานแยกจะมีพลังมาตัดหัวงูวิญญาณของเขาได้ยังไง?“งั้นฉันจะช่วยจัดการมันให้เธอเอง”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่ร่างของเขาจะไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าราชาวูดูอย่างฉับพลันราชาวูดูหน้าเปลี่ยนสีไปครั้งใหญ่ ทำไมเจ้านี่ถึงได้รวดเร็วมากขนาดนี้? แม้แต่เขาก็ยังมองไม่เห็นเลยด้วยซ˺าว่าอีกฝ่ายเข้ามาตอนไหนในขณะเดียวกัน ฉินเฉาได้ยกมือซ้ายขึ้นมาวางไว้ที่หน้าอกของราชาวูดู“ฮ่าๆๆ! ร่างกายของข้าเต็มไปด้วยพิษร้ายแรง มาโจมตีข้าเลยสิ!เจ้าจะได้ติดพิษจนตายยังไงล่ะ! ฮ่าๆๆ!”เจ้าห