แบบนั้น ท่าทางอีกฝ่ายจะอดทนอยู่ที่นี่มานานเกินไป ไม่มีใครมาพูดคุยหรือมาต่อสู้กับเขาเลยเกรงว่าอสูรระดับต˹าที่อยู่ภายในหอคอยจะถูกเขาฆ่าตายไปหมดแล้วถึงจะดูเหงาโดดเดี่ยวเกินไปสักหน่อย แต่มันก็สมควรแล้วล่ะ…………“เฮ้! ราชาวูดู ข้าขอถามอะไรหน่อยสิ หอคอยสกัดกลั่นมารแห่งนี้มีทั้งหมดกี่ชั้น?”อู๋ชิงเย่กระพริบดวงตาคู่โตที่ดูชาญฉลาด แล้วเอ่ยถามออกมา“ฮ่าๆๆ เด็กน้อย ราชาวูดูจะบอกเจ้าว่าที่นี่มีทั้งหมด 18 ชั้นได้ยังไง? ราชาวูดูเป็นคนพูดจาด้วยความรอบคอบจะตายไป!”แบบนี้เรียกว่าพูดจาด้วยความรอบคอบเหรอ……….“แล้วจะขึ้นไปชั้นบนได้ยังไงล่ะ?”“เจ้าเด็กคนนี้จะต้องมีปัญหาแน่นอน ข้าจะไปบอกเจ้าได้ยังไง ว่าขอเพียงแค่ฆ่าข้าให้ตาย เส้นทางที่จะขึ้นไปยังชั้นบนก็จะปรากฏออกมา”“โอ้ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง………”ฉินเฉาและอู๋ชิงเย่ต่างหันมามองหน้ากันราชาวูดูหน้าเปลี่ยนสีไปอีกครั้ง“พวกเจ้าสองคนหลอกลวงกันชัดๆ ถึงกับทำให้ข้าหลุดปากพูดออกมาได้!”“พวกข้าไม่ได้ทำอะไรเลย เป็นเจ้าที่สารภาพออกมาเองทั้งนั้น เจ้าช่างซื่อสัตย์จริงๆ เป็นอสูรที่ดีมาก”อู๋ชิงเย่ฉีกยิ้มกว้าง“บัดซบ! เป็นแค่เด็กน้อยจากลานแยก แต่ยังกล้าอวดดีมากขนาดนี้คอยดูเถอะว่าข้าจะฆ่าพวกเจ้าได้ยังไง!”ราชาวูดูโกรธแค้นมาก เมื่อเขาถูกรังแกอย่างเห็นได้ชัดเขายื่นมือขวาออกไปข้างหน้าในทันที พร้อมทั้งปลดปล่อยงูพิษสีม่วงห้าตัวออกมาจากนิ้วมือทั้งห้า ให้พุ่งเข้าไปโจมตีใส่ฉินเฉาและอู๋ชิงเ