้จะถึงขีดจำกัดแล้วหากไม่ใช่เพราะฉินเฉานำเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินมาให้เธอกิน เพื่อถ่ายทอดพลังให้เธอยังมีชีวิตอยู่ต่อไป เธอก็คงจะตายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วแต่การต่ออายุนี้กลับอยู่ได้เพียงแค่ไม่นาน อีกไม่นานเธอก็จะสูญสลายไปอย่างสมบูรณ์“หนานกงเหลียง……….ในช่วงเวลาหลายปีมานี้ ข้าใช้ชีวิตอย่างพอใจมากแล้ว………แต่ว่าตอนนี้มีความปรารถนาอยู่อีกอย่าง………..ที่เจ้าจะต้องให้สัญญากับข้า”“เตี๋ยอู่ หนานกงเหลียงผู้นี้จะไปอยู่กับเจ้า!”แต่หนานกงเหลียงกล่าวออกมาด้วยความเด็ดขาด “ไม่ว่าเจ้าจะไปอยู่ที่ใด ข้าก็จะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องโดดเดี่ยว แม้ว่าจะลงไปยังน˺าพุเหลือง ข้าก็จะไปอยู่เคียงข้างเจ้า!”“คนโง่……..วิญญาณ…….วิญญาณของข้าสูญสลายไปแล้ว…………แล้วข้าจะลงไปยังน˺าพุเหลืองได้ยังไง…………ถึงเจ้าจะลงไปยังน˺าพุเหลือง เจ้าก็ไม่เจอข้าอยู่ดี………….”เตี๋ยอู่อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาสัมผัสใบหน้าของคนรัก “ข้า………มีเพียงความปรารถนาเดียว……….นั่นก็คือ เจ้าจะต้องดูแลลูกสาวของพวกเราให้ดี………….ตลอดสี่พันปีมานี้………เธอไม่เคยได้ความรักจากพ่อแม่………..ข้าทุกข์ใจมาก…………และคอยโทษตัวเองอยู่ตลอดเวลา………….”หนานกงเหลียงอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นจ้องมองเจ้าสำนักหญิงที่อยู่ใกล้ๆ“เตี๋ยอู่ ข้า……….”“ข้าขอร้อง……….ข้าไม่เคยขอร้องเจ้าเลยสักครั้ง……….แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวได้หรือไม่………..หากเจ้ารักข้า……….ได้โปรดให้สัญญากับข้า………..”เมื่อจ้องมองดวงตาที่เศร้าโศกของเตี๋ย
