้“แค่กๆ! อะไรกัน? ข้าก็แค่เห็นว่าอสูรผีเสื้อไม่ได้รับความยุติธรรมเท่านั้น”อู๋ชิงเย่รีบกระแอมไอออกมาในทันที“ที่จริงแล้วจะไปตำหนิเขาไม่ได้หรอก ในตอนนั้นสำนักเฟิงสุ่ยกำลังแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งเจ้าสำนัก ศิษย์น้องคนนั้นก็เป็นลูกสาวของเจ้าสำนักในเวลานั้น เขาคงจะต้องการแย่งชิงตำแหน่งเจ้าสำนัก ถึงได้ทิ้งข้าเอาไว้”“เฮ้อ……..”อู๋ชิงเย่และคนอื่นๆ ถอนหายใจออกมาพร้อมกัน“ในตอนนั้นข้าเองก็เสียใจเช่นกัน ข้าเตรียมตัวลงไปจากภูเขาเพื่อกลับเข้าไปในป่าลึก และคิดว่าจะทุ่มเทให้กับการฝึกตน เก็บตัวอยู่ในป่าไม่ออกมาข้างนอกอีก แต่ข้าไม่คิดเลยว่าระหว่างทางที่กำลังจะลงมาจากภูเขา ข้าจะถูกยอดฝีมือของสำนักเฟิงสุ่ยสองคนพบเจอเข้า แม้จะต่อสู้อย่างเต็มกำลัง แต่ข้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย ข้าถูกพวกเขาทั้งสองคนจับกุมตัวให้เข้าไปในอยู่ตำหนักปราบมาร เพื่อเตรียมพร้อมที่จะสังหารข้าให้ตาย”“ในตอนนั้นเขาถูกวางตัวเอาไว้ให้เป็นว่าที่เจ้าสำนักและมาที่ตำหนักด้วยเช่นกัน เมื่อเขาเห็นข้า เขาก็ตกใจมาก”“เขาเลือกที่จะช่วยเจ้าหรือเปล่า?”อู๋ชิงเย่รีบเอ่ยถามออกมาทันที “หรือว่าเขาเป็นคนขังเจ้าเอาไว้ที่นี่?”“ไม่ใช่เลย………”อสูรผีเสื้อสาวยิ้มออกมาด้วยความเจ็บปวด “เมื่อเขาเห็นว่าข้ากำลังจะถูกฆ่า เขาก็เลือกที่จะช่วยข้าเอาไว้ เจ้าสำนักของสำนักเฟิงสุ่ยจึงโกรธมาก เขารังเกียจความรักระหว่างเราสองคน ในตอนนั้นเจ้าสำนักได้บอกให้เขาเลือก ว่าจ
