น้อย “พูดกันตามตรงแม้ว่าข้าจะเป็นอสูร แต่ว่าข้าก็ไม่เคยทำร้ายใคร ข้าเพียงแค่ต้องการที่จะเที่ยวเล่นซนเท่านั้น แต่นักพรตผู้น่ารำคาญคนนั้นได้บุกเข้ามาในบ้านของข้า และฆ่าเหล่าดอกไม้ใบหญ้า ที่ข้าใช้วิชาปลอมแปลงให้กลายเป็นคนรับใช้จนไม่เหลือแม้แต่ตนเดียว”“ช่างโหดร้ายจริงๆ ……….”อู๋ชิงเย่เบ้ปากอย่างอดไม่ได้“ใช่ เขาโหดร้ายมากจริงๆ แต่ข้าก็ไม่ได้ให้อภัยเขา ข้าไปร้องเรียนกับทางการให้มาจับตัวเขาไป”“หา!”หลายๆ คนหันมามองหน้ากันทันที“พวกเจ้าคงจะไม่เชื่อสินะ ฮิๆ ที่จริงแล้วในตอนนั้นข้าก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แม้ว่านักพรตน่ารำคาญคนนั้นจะโหดร้าย แต่ว่าเขาก็เป็นคนที่ยึดติดมาก เขาจะฆ่าเพียงแค่อสูรเท่านั้น แต่จะไม่ลงมือกับคนธรรมดา ดังนั้นตอนที่ถูกทางการจับกุมตัวไป เขาก็ทำได้แค่กัดฟันและยอมถูกส่งตัวไปที่เรือนจำเท่านั้น”เป็นคนยึดติดงั้นเหรอ………..ฉินเฉารู้สึกว่า ที่จริงแล้วคนแบบนี้ก็ดูน่ารักดีเอ่อ แต่เขาไม่ได้คิดที่จะชอบคนเพศเดียวกันนะ เขาก็แค่รู้สึกตามไปด้วยเท่านั้น“ข้ารู้ว่าคุกของมนุษย์ธรรมดาขังเขาเอาไว้ไม่ได้หรอก ดังนั้นข้าจึงฉวยโอกาสในตอนที่เขาถูกพาตัวไป เพื่อไปเก็บกระเป๋าและเตรียมตัวที่จะหนีออกไปจากที่นั่น แต่สุดท้ายเขาก็แอบหนีออกมาจากคุกได้รวดเร็วมากและไล่ตามข้ามาจนทัน พื้นฐานการฝึกตนของเขานั้นลึกล˺ามาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสู้พื้นฐานการฝึกตนนับพันปีของข้าไม่ได้ เมื่อประมือกันได้ไม่ถึงร้อยกระบวนท่า เ
