ข้ามากอดแขนของอู๋ชิงเย่ ราวกับจะเกาะติดเขาอย่างสมบูรณ์โอ้ ยัยนี่ไร้หนทางเยียวยาแล้วล่ะ“บัดซบ…………”ปู้จิงเทียนกัดฟันกรอดด้วยความเกลียดชัง “เจ้าเลิกคิดที่จะทอดทิ้งข้าไปได้เลย ขะ ข้าก็จะปกป้องเจ้า ลิลลี่!”“พอได้แล้ว หากอยากจะตามมาก็เดินตามหลังมาดีๆ แล้วก็อย่ามารบกวนพวกเราอีก”ลิลลี่เบ้ปากยัยนี่กลายเป็นคนตีสองหน้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่………….โอ้ คนใกล้ชาดติดสีแดง คนใกล้หมึกติดสีดำ อู๋ชิงเย่จะต้องพาเธอหลงผิดแน่นอน“ถ้าอย่างนั้นก็ไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้ว”ฉินเฉาไม่อยากจะเสียเวลาอยู่ที่นี่ “ใกล้จะหมดเวลา 6 ชั่วโมงแล้วถ้าไม่รีบกลับไป นั่นก็เท่ากับว่าพวกพวกเราสละสิทธิ์ในการทดสอบรอบที่สอง”“จริงด้วย ต้องรีบแล้ว ไม่อย่างนั้นจะต้องไม่ทันเวลาแน่!”ลิลลี่กล่าวออกมาด้วยความกังวลใจท้ายที่สุดแล้ว การผ่านการทดสอบก็คือเรื่องที่สำคัญที่สุดแววตาของปู้จิงเทียนนั้นเต็มไปด้วยม่านหมอกหากไม่ใช่เพราะว่าต้องดึงวานรเผือกเข้ามา เขาก็คงจะไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์คับขันแบบนี้ไม่อย่างนั้น ตอนนี้เขาอาจจะทำภารกิจเสร็จสิ้นทั้งหมด และผ่านการทดสอบในรอบที่สองไปแล้วก็ได้เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพราะสองพี่น้องฉินเอ้อกับฉินซาน หากไม่ใช่เพราะพวกมัน แล้วเขาจะต้องมาเผชิญกับเคราะห์ร้ายแบบนี้ได้ยังไง?บัดซบ!เขาจะต้องหาวิธีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด แล้วกลับไปทำภารกิจที่เคยทำก่อนหน้านั้น และรีบทำภารกิจให้เสร็จสิ้นไวๆไม่อย่