กลัว “พวกเจ้าอย่าคาดเดากันเอาเองสิ ปู้จิงเทียนผู้นี้เป็นสุภาพบุรุษผู้สง่าผ่าเผยนะ…………….”“ฉันคิดว่านายคือคนชั่วผู้สง่าผ่าเผยมากกว่า ยังจะให้ฉันมองว่านายเป็นคนสูงส่งอีกเหรอ?”ฉินเฉาพ่นลมหายใจออกมา ในขณะที่ควบคุมกระบี่ให้เร่งความเร็วขึ้นหอคอยสกัดกลั่นมารอยู่ตรงหน้าแล้วหอคอยขนาดใหญ่ที่สูงถึง 100 เมตรตั้งอยู่ในใจกลางทะเลทรายรอบหอคอยมีแก๊สสีดำทมิฬโอบล้อมเอาไว้ แก๊สเหล่านี้คือปราณปีศาจที่รั่วไหลออกมา หากคนที่ไม่มีพื้นฐานการฝึกตนเข้ามาใกล้ที่นี่จะต้องเสียสติเพราะอิทธิพลจากปราณปีศาจเหล่านี้แน่นอนแม้แต่ฉินเฉาก็ยังรู้สึกหดหู่ใจอยู่เล็กน้อยเช่นกัน“อ๊ากกก! ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่ ข้าไม่เอาแล้ว!”ปู้จิงเทียนร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นตระหนก “ปล่อยข้าไปเถอะ ปล่อยข้าไป!”เขากล่าวออกมา ก่อนที่จะกระโดดลงไปจากกระบี่อย่างรวดเร็วฉินเฉารีบหันหน้าไปมองทันที รอบบริเวณนี้ไม่มีอสูรหรือปีศาจอยู่ใกล้ๆ ท้ายที่สุดแล้วรอบๆ หอคอยสกัดกลั่นมารแห่งนี้ก็มีม่านพลังป้องกันอยู่จริงๆปล่อยไอ้หมอนั่นไปเถอะ พื้นฐานการฝึกตนของเขาอ่อนแอจนเกินไป อารมณ์ก็ยังย˹าแย่อีกด้วย หากฝืนเข้าไปใกล้หอคอยสกัดกลั่นมาร บางทีเขาอาจจะเสียสติไปเลยก็ได้“พี่ชาย พวกข้าอยู่ที่ทางนี้! อยู่ทางนี้!”ในขณะนั้นเอง ฉินเฉาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นหูดังขึ้นมาเขาเงยหน้าขึ้นไปมอง พบว่าลิลลี่และอู๋ชิงเย่กำลังยืนอยู่ใต้หอคอยสกัดกลั่นมาร ในเวลานี้อู๋ชิงเย่กำลังกวักมือเรียกเข
