นเฉา……….ช่วยขวางให้หน่อยสิ………..”อู๋ชิงเย่ดึงแขนเสื้อของฉินเฉา พร้อมทั้งกล่าวผ่านกระแสจิต“อะไรกัน? ลิลลี่เป็นผู้หญิงที่ดีจะตายไป ทำไมถึงไม่ตอบรับเธอไปล่ะ?”“จะทำแบบนั้นได้ยังไง? ข้าเป็นผู้หญิงของเจ้านะ!”“แต่พวกเรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนี่”“เจ้า………”คราวนี้ถึงคราวของอู๋ชิงเย่ที่อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน˺าตาบ้างแล้ว“งั้นพวกเราสองคนก็กลายเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกันไปแล้วสิ………โอ้ ข้าจะเป็นศิษย์พี่ของเจ้า ข้าจะได้ดูแลเจ้าได้ยังไงล่ะ!”ลิลลี่กล่าวออกมาด้วยความกระตือรือร้นอู๋ชิงเย่รู้สึกปวดหัวในทันทีจบสิ้นแล้ว กลายเป็นปัญหาไปแล้วจริงๆ ด้วยแววตาของปู้จิงเทียนส่องประกายวาวโรจน์ด้วยความโกรธแค้น ดูท่าทางเขาจะเกลียดชังอู๋ชิงเย่จริงๆอีกทั้งยังเกลียดชังมากเสียด้วยฉินเฉาหัวเราะคิกคักอย่างอดไม่ได้“หัวเราะอะไรของเจ้า! หากข้ากำลังเผชิญปัญหาใหญ่อยู่แบบนี้ภารกิจของเจ้าจะต้องไปได้ไม่สวยแน่!”อู๋ชิงเย่กล่าวสาปแช่งอย่างอดไม่ได้“มันไม่ใช่ความผิดของฉันสักหน่อย ฉันบอกเธอแล้วไงว่าไม่ให้ทำตัวเด่น”“ข้าตั้งใจเสียที่ไหน? ข้าก็พยายามระงับพลังอย่างเต็มที่แล้วนะ”“ดูไม่เห็นจะเป็นแบบนั้นเลย………..ฉันก็ยังรู้สึกว่าเธอแข็งแกร่งมากอยู่ดี…………”“บัดซบ…….สารเลว……….เจ้าทำกับผู้หญิงของตัวเองแบบนี้ได้ยังไง……….”“ไม่เป็นไรหรอกน่า คนที่ตามจีบเธอไม่ใช่ผู้ชายสักหน่อย ฉันไม่หึงผู้หญิงหรอก ดีไม่ดีอาจจะรับเอาไว้เลยด้วยซ˺า…………..”“เจ้านี่มันแย่จริงๆ
