ต้องเห็นสีหน้าอันน่าทึ่งของอู๋ชิงเย่อย่างแน่นอน…“เกิดอะไรขึ้น? เจ้าสำนักอู๋จงใจยั้งมืองั้นเหรอ? หรือว่าเธอจะชอบเจ้าคนขี้เหร่นั่น?”นักพรตฮวาเจียนและคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้ๆ พากันจ้องมองด้วยความสับสนเป้าหยูอดไม่ได้ที่จะคาดเดาขึ้นมา “ไม่อย่างนั้นการโจมตีของเธอจะไร้ผลแบบนั้นได้ยังไง?”“มันไม่น่าจะเป็นแบบนั้น”ฝ่ายนักพรตฮวาเจียนลูบเคราบนคาง นัยน์ตาพลันเปล่งประกายแสง “เจ้าสำนักอู๋ไม่ใช่คนแบบนั้น เท่าที่ข้าเห็น ดูเหมือนว่านี่จะเป็นความสามารถของฉินสือเอ้อ…………..”“จะเป็นไปได้ยังไง? ในโลกใบนี้มีวิธียับยั้งจิตสังหารของสำนักสวรรค์เร้นลับอยู่ด้วยเหรอ?”เปาหยูตัวสั่นสะท้านในทันที“ฟ้าดินกว้างใหญ่ปานนี้ มันอาจจะมีวิธีที่ข้าและเจ้าไม่รู้อยู่จริงๆ ก็ได้”นักพรตฮวาเจียนยักไหล่ กล่าวออกมาดวงตาของเป้าหยูทอแสงวาวโรจน์ออกมาในทันที ดูเหมือนว่าเขาจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้แล้ว…“เป็นการโจมตีที่ดีและรุนแรงมาก”ในไม่ช้าฝนเข็มเหล่านั้นก็หายไปจนหมด เมฆดำค่อยๆ สลายไปอย่างช้าๆฉินเฉาลดมือลงมา เขายังคงยืนนิ่ง กล่าวกับอู๋ชิงเย่ด้วยรอยยิ้ม“จะ เจ้าทำได้ยังไง?”อู๋ชิงเย่ตกใจมาก เธออดไม่ได้ที่จะส่งกระแสจิต เอ่ยถามฉินเฉาเป็นการส่วนตัว“เรื่องนั้นมันง่ายมาก”ฉินเฉาไม่ได้คิดที่จะปิดบังอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังส่งกระแสจิตเอ่ยตอบกลับไป“เธอเปลี่ยนจิตสังหารให้กลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้ ฉันก็เลยเปลี่ยนจิตสังหารของเธอให้กลับไปล่องหนอีก
