อฝนเข็มที่มีจำนวนมากมายจนนับไม่ถ้วนเหล่านี้เข้าไป ฉินเฉาจะต้องปวดหัวอย่างแน่นอนแต่ว่าเขาได้รับการฝึกฝนมาเป็นเวลานานกว่าหนึ่งเดือนอยู่ในดินแดนหมอกมาแล้ว ในตอนนี้มันจึงต่างกันเขาไม่ได้เคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะยกแขนขึ้นมาป้องกันเขาเพียงแค่กางแขนทั้งสองข้างออกมา ทั้งที่ยืนอยู่ภายใต้ฝนเข็มราวกับกำลังรับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ“เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไง? ทำไมถึงยังไม่รีบหลบไปอีก!”เมื่อเห็นว่าฉินสือเอ้อกางแขนออกมาด้วยความยินดีราวกับคนโง่ อู๋ชิงเย่ก็พลันตกใจยกใหญ่ เธออดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาฝนเข็มของเธอนั้นเพียงพอแล้วที่จะทำให้คนโง่กลายเป็นเม่นแต่ในไม่ช้าอู๋ชิงเย่ก็ต้องตกใจมากกว่าเดิม เช่นเดียวกับศิษย์ทุกคนในสำนักสวรรค์เร้นลับ เธอยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเอง ถึงแม้ว่าจะสวมหน้ากากอยู่ก็ตาม แต่นี่เป็นการเคลื่อนไหวไปตามจิตใต้สำนึกแม้แต่ไป๋หยวนหยวนก็ยังยืดตัวตรงขึ้นมาอยู่บนเรือมังกร“อะ อะไรกัน…………มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?”ฉินเฉาที่อยู่ภายใต้ฝนเข็มยังคงปลอดภัยดีทุกอย่างฝนเข็มที่กระหน˹าลงมา เมื่อตกลงมาในระยะประมาณสิบเซนติเมตรรอบตัวเขา มันกลับล่องหน ราวกับว่าหายไปในอากาศทั้งๆอย่างนั้น“หรือว่านี่จะเป็นวิชาห้างอวกาศ?”อู๋ชิงเย่นั้นไม่เข้าใจ“ไม่ใช่สิ ถึงมันจะเป็นวิชาห้วงอวกาศ แต่ก็ไม่มีทางที่จะแยกจิตสังหารของข้าได้อย่างสมบูรณ์แบบแบบนี้…………มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”หากในตอนนี้เธอไม่สวมหน้ากาก ฉินเฉาจะ
