ได้แตกต่างกันแบบนี้………….“พี่สาว ก็แค่จับหน้าอกเองไม่ใช่เหรอ…………มันไม่ทำให้ท้องหรอกน่า ทำไมถึงต้องโมโหขนาดนั้นด้วย?”ฉินเฉาแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ แล้วเอ่ยถามอู๋ชิงเย่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม“บัดซบ! งั้นเจ้าก็มาลองถูกคนอื่นจับหน้าอกดูบ้างไหมล่ะ!”อู๋ชิงเย่โกรธจนอยากจะฆ่าคนให้ตาย“เอาแบบนั้นก็ได้ เธอมาจับมันเลยสิ เพื่อความยุติธรรม ฉันจะเสียสละตัวเองให้สักพักก็ได้”ฉินเฉายืดอกให้อย่างใจกว้าง “เธอดูฉันสิ ฉันใจกว้างมากขนาดไหน…………อืม แต่ที่จริงแล้ว ของเธอมันก็ไม่ใช่เล็กๆ เลย แต่ยังขาดความเห็นอกเห็นใจอยู่”“บัดซบ! บัดซบ! ไอ้คนลามก เจ้าไปตายซะไป!”อู๋ชิงเย่แทบจะขึ้นสวรรค์ได้ เพราะความโกรธที่มีต่อฉินเฉาเธอไม่อยากฟังคนพรรค์นี้พูดเรื่องไร้สาระอะไรออกมาอีก เธอจึงโบกมือปลดปล่อยจิตสังหารของตัวเองออกมาทันทีเมฆสีดำครึ้มที่ลอยอยู่ในอากาศ ได้ลอยมารวมกันอยู่เหนือศีรษะของฉินเฉา“ฉินสือเอ้อ ดูวิชาการฝึกตนของเจ้าเสียก่อน แล้วเจ้าจะยังปากดีได้แบบนี้อีกไหม?”สิ้นเสียง อู๋ชิงเย่ได้ปลดปล่อยการโจมตีออกมาทันทีทันใดนั้นเอง เข็มสีดำนับร้อยนับพันเล่มได้ตกลงมาจากก้อนเมฆเหล่านั้น และร่วงกรูเข้าใส่ร่างของฉินเฉาแม่เจ้า ฝนเข็มในคราวนี้มีจำนวนมากและรุนแรงมากว่าครั้งที่ผ่านมาเสียอีกดูเหมือนว่าคราวนี้ อู๋ชิงเย่จะลงมือด้วยวิธีที่โหดเหี้ยมอย่างเต็มกำลังแล้ว เธอไม่คิดที่จะให้โอกาสเขาอีกต่อไปหากเป็นเมื่อก่อน ตอนที่ยังผอมบางราวกับขนวัว ถ้าเจ