ซียนเฟยเชี่ย ความรู้สึกนี้มันช่างดีจริงๆทั้งความยืดหยุ่นนี้ ทั้งสัมผัสนี้ ช่างอยู่ยงคงกระพันจริงๆจิ่วเทียนเซียนเฟยหน้าแดงก˹า ฝังใบหน้าเข้ากับหน้าอกของฉินเฉาอย่างรวดเร็วทันใดนั้นเองสายตาอาฆาตจากรอบทิศทางได้พุ่งเข้ามาหาฉินเฉาเจ้าบังอาจทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้นกับสาวสวยได้ยังไง!ทุเรศเกินไปแล้ว หน้าไม่อายเกินไปแล้ว!อ๊ากกก! ทำไมคนที่ตีบั้นท้ายสวยๆ นั่นถึงไม่ใช่เขา!หยดเหงื่อเย็นๆ ไหลลงมาจากแผ่นหลังของฉินเฉา ความอาฆาตแค้นนี้ช่างลึกล˺าจริงๆเขาสูดลมหายใจเข้าไป แล้วกล่าวออกมาว่า“พี่ชาย ขอโทษด้วย แต่นายมาช้าเกินไป สาวสวยคนนี้เขามีเจ้าของแล้ว ฉันไม่สนใจหรอกว่านายจะเป็นคุณชายหรือจักรพรรดิสวรรค์มาจากไหน นายเลิกทำร้ายจิตใจผู้หญิงของฉันจะดีกว่าไม่อย่างนั้นคนที่โชคร้ายจะมีแต่นายเท่านั้น”“ล้อเล่นหรือไง! เจ้าคิดว่าข้าเป็นใคร!”อู๋ชิงชิวกล่าวเย้ย “หากได้ฟังชื่อของข้า เจ้าอย่าตกใจจนฉี่รดกางเกงล่ะ”“โอ้? บอกมาสิ ฉันอยากรู้ว่าฉันจะฉี่รดกางเกงได้ไหม”ฉินเฉาหันไปสูดดมกลิ่นหอมอันน่าหลงใหลของจิ่วเทียนเซียนเฟยแล้วกล่าวออกมาความเพลิดเพลินเช่นนี้ มันยอดเยี่ยมเสียยิ่งกว่าตอนที่เป็นนางเซียนอีกรอให้เดินเล่นซื้อของกับจิ่วเทียนเซียนเฟยเสร็จเมื่อไหร่ เขาจะต้องรีบขึ้นไปบนสวรรค์ เพื่อไปเดินเล่นที่ตำหนักโตวลวื่อซะแล้ว“หึๆ เจ้าจะยืนหยัดได้งั้นเหรอ?”อู๋ชิงชิวหุบพัดหยกขาวเบาๆ แล้วออกคำสั่งหญิงรับใช้ของตัวเอง“ชิงเฟย บอกพวกมันไปดั
