ข่าวการยอมจำนนของสำนักไท่ยี และกลายเป็นสำนักในสังกัดของนิกายหลัวซา ได้แพร่สะพัดไปทั่วโลกของผู้ฝึกตนอย่างรวดเร็วผู้ฝึกตนธรรมดาในโลกของผู้ฝึกตนไม่ได้รู้สึกแปลกใจมากเท่าไหร่นัก เพราะถึงอย่างไร หลังจากที่ชื่อเสียงของฉินเฉาเป็นที่เลื่องลือเรื่องราวอันน่าตื่นเต้นที่เขาได้ทำลงไป มันไม่ได้มีเพียงแค่หนึ่งหรือสองเรื่องเท่านั้นเขาอาจจะสามารถพิชิตแปดสำนักบรรพกาลได้เลยก็ได้แต่สิ่งที่น่าตกใจมากที่สุด ก็คือการสูญเสียของศิษย์ในแปดสำนักบรรพกาลเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้นิกายหลัวซาบุกรุกเข้ามาในแปดสำนักบรรพกาลอีกครั้ง สำนักที่เหลือเริ่มก่อตั้งพันธมิตรขึ้นมาเพื่อป้องกันและโจมตียกตัวอย่างเช่น สำนักเฟิงสุ่ย สำนักว่านฝัว และสำนักสวรรค์เร้นลับสำนักจักรวรรดิอสูรและสำนักปีกเทวะส่วนศาลาปราบเซียนและสำนักราชันย์ภูต สองสำนักนี้ไม่ได้ก่อตั้งพันธมิตรร่วมกับใครและพวกเขายังปฏิเสธที่จะเป็นพันธมิตรร่วมกับสำนักอื่นไม่ต้องพูดถึงสำนักราชันย์ภูต เนื่องจากกุ่ยหมู่จ้องจะโจมตีสำนักอื่นอยู่แล้ว แน่นอนว่าไม่มีใครเต็มใจที่จะเป็นพันธมิตรกับเธอส่วนศาลาปราบเซียนนั้นชอบต่อสู้ด้วยตัวเองมากกว่าหลงว่านเฉิงได้กล่าวเอาไว้ว่า หากสำนักยังต้องพึ่งพาสำนักอื่นเพื่อความอยู่รอด การคงอยู่ของพวกเขาก็จะไม่มีความหมายอีกต่อไปดังนั้นแปดสำนักบรรพกาลจึงเริ่มเปลี่ยนแปลงไปแต่ฉินเฉาไม่สนใจเรื่องทั้งหมดนี้เลยแม้แต่น้อยในเวลานี้เขากำลังอยู่ในเมืองไท่กู่ แล
