บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ ที่ปรากฏขึ้นมาบดบังท้องฟ้าเหนือสำนักไท่ยีศิษย์ในสำนักไท่ยีทุกคนต่างตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก ขะ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?กระบี่เหล่านี้แน่นขนัดอยู่เหนือหัว ซึ่งนั่นย่อมไม่ใช่สัญญาณที่ดีเมฆครึ้มพลันจมดิ่งสู่ภายในใจของทุกคนในทันที“หานหยู่เจ๋อ เจ้าคิดที่จะช่วยฉินเฉาต่อกรกับสำนักไท่ยีของพวกเราใช่ไหม!”เซียวเหว่ยเห็นว่าคำพูดของตนนั้นไม่ได้ผล สำนักไท่ยีกำลังถูกล้อมด้วยวิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง เขาก็พลันกระทืบเท้าด้วยความโกรธเคือง“หา? ตาแก่คนนี้โผล่มาจากไหน?”ฉินเฉาจ้องมองเซียวเหว่ย แล้วเบ้ปาก กล่าวออกมาว่า “วันนี้ฉันมาช่วยสหายของฉันเอาที่นี่กลับคืนมา แล้วก็ถือโอกาสนี้เอาสำนักไท่ยีมาอยู่ภายใต้สังกัดของนิกายหลัวซาของฉันด้วย ตาแก่ ถ้าไม่อยากให้สำนักไท่ยีถูกทำลายล้างจนราบเป็นหน้ากลอง ก็ช่วยมีหัวคิดสักหน่อยจะดีกว่า”โอ้ คำพูดของเขาช่างเหมือนคนชั่วช้าจริงๆแต่ฉินเฉาก็รู้สึกชอบใจขึ้นมาในโลกของผู้ฝึกตน หากแสดงความดีออกไปสุ่มสี่สุ่มห้า ก็มีแต่จะถูกคนอื่นดูถูกเอาเท่านั้นก่อนหน้านี้เขาคิดที่จะสานสัมพันธ์กับสำนักไท่ยี ร่วมมือกันปกครองเมืองไท่กู่แต่สุดท้าย เมื่อสำนักไท่ยีนึกอยากจะลงมือก็ลงมือเลย ไม่รีรอเลยแม้แต่น้อยแล้วเขายังต้องเสแสร้งทำดีกับพวกมันอยู่อีกทำไม?ไปเสแสร้งกับน้องสาวมันเถอะ!“ฉินเฉา เจ้าจะทำเกินไปแล้ว!”เจียงเฉินกระโดดออกมาเป็นคนแรก เขาคิดที่จะกอบกู้ชื่อเสียงของต
