นกลับคืนมา แม้จะเพียงแค่เล็กน้อยก็ตามถึงยังไง การร่วมมือกับคนนอกทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์……………ความผิดนี้ก็ยังไม่คลี่คลายอย่างแน่ชัดอย่ามองเพียงแค่ว่าตาแก่พวกนี้ไม่พูดอะไรออกมาเลย นั่นเป็นเพราะว่าตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากับศัตรูอยู่เท่านั้นรอให้ฉินเฉาจากไป พวกเขาก็จะเริ่มคิดบัญชีกันอย่างแน่นอนเมื่อถึงเวลานั้น ไม่มีทางที่เขาจะได้กินผลไม้ดีๆ อย่างแน่นอน“โอ้ พี่ชายคนนั้นไม่ใช่เจียงเฉินหรอกเหรอ?”ฉินเฉาจ้องมองไปยังสหายที่มีใบหน้าสีแดงก่อนหน้านี้เจียงเฉินสร้างปัญหาให้เขาเอาไว้ไม่น้อยเลย หากวันนี้เขาไม่สร้างความบันเทิงให้กับอีกฝ่ายบ้าง มันก็คงจะไม่ยุติธรรมโอ้ เขาตอบแทนกลับไปอย่างมีมารยาทแบบนี้ เขานี่มันช่างเป็นคนหนุ่มที่เต็มไปด้วยความกตัญญูอย่างแท้จริง“พี่ชายเจียง ไม่ทราบว่ายอดเขาที่ท่านใช้ฝึกตนอยู่ที่ไหน?”“ยอดเขาอ้าวหลาน”เจียงเฉินชี้นิ้วไปยังยอดเขาที่สูงที่สุด ในขณะที่จ้องมองฉินเฉาด้วยความงุนงง“เจ้าจะถามไปทำไม? หรือว่าคิดอยากจะเข้ามาในสำนักของข้า?ข้าไม่ยอมให้เจ้าเข้ามาเป็นศิษย์หรอกนะ”“ท่านคิดมากเกินไปแล้ว”ฉินเฉากล่าว พลางโบกมือทันใดนั้นเอง กระบี่สีขาวได้ร่วงหล่นลงมาราวกับสายฝนชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง! ทั้งประกายไฟและเศษหินต่างปลิวว่อนไปทั่วบริเวณเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว ยอดเขาที่สูงที่สุดได้ถล่มราบลงกับพื้นเสียแล้วพื้นดินเต็มไปด้วยกระบี่ปทุมพิสุทธิ์จำนวนนับไม่ถ้วน ที่ส่องแสงแพรวพราว ปักอยู่ทั่วพื้นดิ
