ตัว กระโดดออกมาจากสำนักไท่ยีฉินเฉารู้สึกดีใจขึ้นมาทันทีเยี่ยมไปเลย เป็นคนรู้จักเสียด้วย ดี ดีมาก!“ไอ้หนู เป็นเจ้าอีกแล้ว! ที่เจ้ารีบร้อนบุกเข้ามาในคราวนี้ คงคิดที่จะมาทิ้งชีวิตตัวเองถึงหน้าสำนักสินะ วันนี้ข้าจะช่วยสงเคราะห์ให้เจ้าเอง!”ผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักไท่ยีเห็นหน้าฉินเฉา แล้วพลันรู้สึกเกลียดชังเป็นอย่างยิ่งเขายื่นมือข้างหนึ่งออกมา ฝ่ามือนั้นขยายจนมีขนาดใหญ่โตในทันที ฝ่ามือที่มีขนาดเท่ากับเนินเขา พุ่งตรงเข้าไปบดขยี้ฉินเฉาซูม่อคิดในใจ ฝ่ามือนี้รวมกับพลังของฝ่ามือโอบสวรรค์ มันเพียงพอแล้วที่จะบดขยี้ฉินเฉาให้กลายเป็นจุณอย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าฉินเฉาในตอนนี้มีพลังอยู่ในขั้นไหน แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะสังหารอีกฝ่ายให้ตาย“เข้ามาเลย!”ฉินเฉาคลี่ยิ้มจากนั้นเขาก็ยื่นมือข้างซ้ายออกมา แล้วสะบัดมือลงไปเบาๆ บนฝ่ามือยักษ์ที่กำลังพุ่งลงมาตู้ม!ฝ่ามือยักษ์ของซูม่อขาดออกจากข้อมือในทันที เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมา และกระเด็นขึ้นไปในอากาศ“อ๊ากกกก!”เขากุมข้อมือที่ถูกตัดขาด คุกเข่าลงกับพื้นดิน แล้วกรีดร้องโหยหวนออกมาอยู่หลายครั้งไม่ว่าจะคิดยังไงก็ไม่เข้าใจ เด็กหนุ่มที่เคยถูกรังแกเมื่อไม่นานมานี้มาวันนี้เพียงแค่นิ้วเดียวก็ยังทรงพลังมากถึงขนาดนี้แล้วฝ่ามือข้างขวาที่ผนึกกำลังเข้ากับฝ่ามือโอบสวรรค์ของเขา กลับถูกตัดขาดไปทั้งๆ แบบนี้!“ผู้อาวุโสซูม่อ!”ในขณะนั้นเองผู้คนกลุ่มใหญ่ได้ท่องกระบี่ออกมาจากสำนักไท่ย
