ังในเวลานี้ทั้งสองคนอยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ และกำลังมองดูพานหลงต่อสู้กับเหล่าเซียนกระบี่ ราวกับกำลังดูหนังสามมิติอย่างไรอย่างนั้นวิญญาณจิ้งจอกตนนั้นมีพลังป้องกันที่ดีไม่น้อย มันสามารถป้องกันการโจมตีของมังกรทองของถูหลงอย่างไม่คาดคิดแต่ทว่าวิญญาณจิ้งจอกก็บาดเจ็บสาหัสเช่นเดียวกัน หลังจากที่รับกระบวนท่านี้ไป มันก็ทรุดตัวลง เลือดไหลออกมาจากมุมปาก หางขนาดใหญ่ที่งดงามทั้งเก้าหางลู่ลงมาอยู่รวมกัน“สัตว์เดรัจฉานตนนี้ถึงกับยอมสละชีวิตตัวเอง เพื่อขัดขวางกระบวนท่าเดียวของข้าเชียวเหรอ?”ถูหลงถือกระบี่กรงเล็บมังกรในมือ แล้วกล่าวเหยียดหยามออกมา“น่าเสียดายนักที่ชีวิตของมันจะต้องจบลง”“เพียงเท่านี้ก็พอแล้วล่ะ”พานหลงกล่าวออกมา เขาถอนวิชาคืนกลับมาได้เกือบหมดแล้วเขากำลังจะพุ่งตัวออกไปจากศาลาปราบเซียน“มาทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ของข้า แล้วยังคิดที่จะหนีไปอีกเหรอ?”แต่ในเวลานี้ ตรงหน้าพานหลงได้มีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นหญิงสาวคนนั้นสะบัดแขนเสื้อ ทันใดนั้นหมอกควันก็พวยพุ่งออกมาจากแขนเสื้อ ลอยฟุ้งผ่านร่างของพานหลงทันทีกระบี่ม่านหมอกระดับของนางเซียนจื่ออีนั้นสูงกว่าที่พานหลงได้คาดการณ์เอาไว้ยังไม่ทันที่พานหลงจะได้มีโอกาสตอบโต้กลับไป เขาก็ถูกกระบี่เล่มนั้นแทงทะลุหัวใจเสียก่อน“อั่ก!”พานหลงกระอักเลือดออกมา แต่เลือดเหล่านั้นก็ถูกนางเซียนจื่ออีปัดให้พ้นตัว“ก่อนตาย ยังคิดที่จะทำให้เสื้อผ้าของข้าสกปรกอีกเหรอ?”