นางเซียนจื่ออีกล่าวด้วยน˺าเสียงเย็นชา เมื่อเธอคลายมือ กระบี่ม่านหมอกก็กลับมาอยู่ที่เดิมร่างของพานหลงค่อยๆ ล้มลงไปอย่างช้าๆกระบี่ม่านหมอกไม่เพียงแต่จะแทงทะลุหัวใจของเขาเท่านั้น แต่มันยังทำลายวิญญาณของเขาให้สลายเป็นชิ้นๆช่างน่าเสียดายนัก ยังไม่ทันที่พานหลงจะได้ตอบโต้ เขาก็ต้องตายไปเสียก่อนตู้ม!ชายคนนี้ล้มลงไปกระแทกกับพื้นดินจนกลายเป็นหลุมวิญญาณจิ้งจอกเดินเข้าไปอยู่ข้างกายเจ้านาย แล้วค้อมหัวลงด้วยความเศร้าจิ้งจอกตนนี้ช่างซื่อสัตย์มากจริงๆ“เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ถูกชายคนนี้ทำลายไปแล้ว”ประมุขหลงว่านเฉิงมีสีหน้ามืดครึ้ม “นับว่าคนของศาลาปราบเซียนต้องเสียหน้าครั้งใหญ่”“แปลก เขารู้ตำแหน่งของศาลาปราบเซียนได้ยังไง?”นางเซียนจื่ออีจ้องมองเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ที่ถูกทำลาย แล้วเอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“อาจจะมีวิชาแปลกๆ ก็ได้”ประมุขหลงว่านเฉิงกล่าว“บัดซบ! เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ถูกทำลายไปสี่ต้นแล้ว ตอนนี้เซียนฟ้าก็แสดงพลังออกมาได้แล้วน่ะสิ!”ถูหลงสบถออกมา “แม่งเอ๊ย หากสวรรค์นำกองทัพนับแสนคนลงมายังโลกมนุษย์ พวกเราได้มีปัญหาจริงๆ แน่”“แม้ว่าจะเป็นกองทัพนับแสนคน แต่ส่วนใหญ่ก็ยังอยู่ในขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำ”ประมุขหลงว่านเฉิงโบกมือ “ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลใจ แต่พวกเราจะปล่อยให้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ต้นต่อไปถูกทำลายไม่ได้ หากใช้พลังในระดับผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าได้ หายนะจะต้องเกิดขึ้นในโลกของผู้ฝึกตนจริงๆ แน่นอน”
