ถึงชื่อเขา แม้แต่พานหลงก็ยังตัวสั่นสะท้านหากร่างจริงของฉินเฉาอยู่ที่นี่ แล้วพูดคำนี้ให้หลัวเนี่ยได้ยิน ตาแก่คนนั้นจะต้องหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขเป็นแน่ฉินเฉานั้นคิดในใจ โชคดีที่เอาแค่ร่างอวตารออกมา“แปดคนนั้นร่วมมือกันแล้วแข็งแกร่งมาก”พานหลงพยักหน้า แล้วกล่าวออกมา “จริงด้วย เจ้าพูดถูก สหายเฉิน เจ้ามีความคิดดีๆ บ้างไหม?”“แยกกันไปโจมตี”เฉินปินกัดฟัน กล่าวออกมา “ทำไมพวกเราไม่ร่วมมือกัน แยกย้ายกันไปฆ่าเซียนทั้งแปดคนนั้นล่ะ?”“เป็นความคิดที่ดีทีเดียว”พานหลงพยักหน้า “ข้าลองใช้วิชาเต๋าตรวจสอบดูแล้ว ที่นี่มีกลิ่นอายของผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น ส่วนคนอื่นเป็นเซียนปฐพีและเซียนฟ้ากันหมด กลิ่นอายของทั้งแปดคนกระจัดกระจายอยู่บนยอดเขาแต่ละแห่ง หากเราสองคนร่วมมือกัน การฆ่าพวกเขาก็ไม่ใช่ปัญหา”“แต่หากกำจัดไปหนึ่งคน คนอื่นๆ จะไม่พากันออกมาเหรอ?”“หึๆ อย่าได้กังวลใจไป”พานหลงยิ้มออกมา “พานหลงผู้นี้เป็นใคร? รอให้ข้าใช้วิชาปิดฟ้าข้ามทะเล กลิ่นอายของคนในศาลาปราบเซียนทั้งหมดก็จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของข้า เมื่อถึงเวลานั้น ถึงแม้ว่ายอดเขาสักลูกจะถูกจัดการจนราบไปกับพื้นดิน คนอื่นๆ ก็จะสัมผัสมันไม่ได้อย่างแน่นอน”“สหายพานช่างมีวิชาที่ดีจริงๆ”เฉินปินกล่าวชื่นชมอย่างอดไม่ได้“เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว!”พานหลงกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ “หากไม่ใช่เพราะไท่เสวียนสุ่ยจิงเฮยหลิงจุนอิจฉาในความสามารถของข้า
