พวกเขาไปทิ้งแบบนั้น? สิทธิที่แกมี ไม่ใช่ว่าเบื้องบนเป็นคนมอบให้แก แต่ปราชาชนเหล่านี้ต่างหากที่เป็นคนมอบให้ แม่งเอ๊ย! แกดันใช้สิทธิที่ปราชาชนมอบให้ไปเลียตูดไอ้พวกเบื้องบนพวกนั้น แกเป็นเชี่ยอะไรวะ!”หลังจากที่พูดจบ เขาก็หันหลัง และเดินออกไปข้างนอกทันที“อะ ไอ้เวรนั่น!”หัวหน้าหวังตกตะลึงไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะได้สติและตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว“รีบไปหยุดมันไว้เร็ว! รีบไปเร็วเข้า!”แต่ทว่าหน่วยรบพิเศษที่อยู่รอบๆ กลับยืนนิ่งงัน ไม่ขยับไปไหน“พวกแกคิดจะไม่ทำตามคำสั่งของฉันใช่ไหม!”หัวหน้าหวังตะโกนออกมาด้วยความโกรธ“พวกเราคือทหารของปราชาชน ไม่ใช่ของคุณ”ทหารคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำกล่าวกลับไปอย่างเย็นชาหัวหน้าหวังผงะไปทันที“หลัวชิงหลิน ตามฉันมา”ฉินเฉาโบกมือเรียก“รอเดี๋ยว พวกเราก็จะไปด้วย!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ตามไปด้วยเช่นเดียวกัน“อย่าลืมฉันสิ ฉันขอไปด้วยคน!”ตำรวจสาวไล่ตามมาด้านหลัง“ลูกพี่ อย่าทิ้งข้าไว้สิ!”เซียวพ่านนั้นรีบวิ่งตามมาติดๆ“โอ้ เกย์น่าตาย ความรักที่นายมีต่อลูกพี่ นี่มันช่างยิ่งใหญ่จริงๆ”ตำรวจสาวหันหน้าไปกล่าว ทำให้เซียวพ่านทรุดตัวลงไปอีกครั้ง“หลินหลิน ห้องกระจายเสียงอยู่ที่ไหน?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมา “ฉันต้องการกระจายเสียงไปถึงผู้คนทั้งหมดในสถานที่จัดงาน”“เรื่องนั้นไม่มีปัญหา อยู่ที่โซน B”หลัวชิงหลินตอบกลับไป “แต่ว่า………..นายจะบอกสถานการณ์จริงให้พวกเขารู้จริงๆ เหรอ? ฉันกลัวว่ามันจะทำให้พวกเข
