มหนักแน่น“หัวหน้าหวัง ฉันขอคัดค้าน………….”“ถ้าเธอกังวลเรื่องชีวิตของผู้คนหนึ่งหมื่นคนมากนัก ก็รีบหาระเบิดลูกสุดท้ายให้พบสิ”หัวหน้าหวังจ้องมองอ้ายเสี่ยวเสวี่ยด้วยสายตาเย็นชา “ชีวิตของผู้คนนับหมื่นอยู่ในมือของเธอแล้ว”“อยู่ในมือลุงแกสิ!”ฉินเฉาโพล่งขึ้นมาด้วยความหงุดหงิดไอ้หมอนี่ มันไม่แยแสชีวิตของผู้คนหนึ่งหมื่นคนเลยด้วยซ˺าเพียงเพราะว่าไม่ต้องการที่จะอพยพคนออกไปและปิดกั้นพื้นที่และไม่ต้องการที่จะแบกรับความกดดันเพื่อที่จะปัดความรับผิดชอบนั้นออกไป ถึงกับไม่แยแสชีวิตของคนอื่น“ฉันจะต้องไปสนใจหัวหน้าหลี่ หัวหน้าหวังอย่างแกทำไม? บิดาจะออกไปอพยพคนเดี๋ยวนี้แหละ แม่งเอ๊ย!”เขากล่าว ก่อนที่จะหันหลังเดินออกไปทันที“หยุดเดี๋ยวนี้!”เมื่อหัวหน้าหวังตะโกนออกมาด้วยความโกรธ ทหารจากหน่วยรบพิเศษจำนวนหนึ่งก็เข้ามาขวางทางฉินเฉา “ฉันคือผู้บังคับบัญชาของที่นี่ ส่วนแกล่ะ เป็นใคร? ลากตัวมันมานี่เดี๋ยวนี้!”หลังจากที่พูดจบ ทหารคนหนึ่งก็เข้ามาหาฉินเฉา“ไปให้พ้น”ฉินเฉาโบกมือแค่เพียงครั้งเดียว ร่างของทหารคนนั้นก็ปลิวไปชนกำแพงด้านข้างทันที“อะไรกัน!”หัวหน้าหวังเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก นี่มันความสามารถอะไรกัน!“แกเป็นผู้บังคับบัญชางั้นเหรอ? ใครเป็นคนให้สิทธิ์นั้นกับแก?”ฉินเฉาหันหน้ากลับมาจ้องมองหัวหน้าหวังด้วยสายตาเย็นยะเยือกแล้วกล่าวว่า “ชีวิตของผู้คนจำนวนหนึ่งหมื่นคนกำลังอยู่ที่นี่ แล้วแกมีสิทธิ์อะไรที่จะเอาชีวิตของ
