กายของเขาถูกดูดออกไปจนหมด“ผ่านมานานหลายปี วิชาของเจ้าก็ยังคงน่าเกลียดอยู่เช่นเคย”หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นฆ่าทหารไปจนหมด เงาดำทั้งหกร่างก็ปรากฏออกมาจากด้านหลังทันทีชายร่างใหญ่คนหนึ่งกล่าวออกมาด้วยน˺าเสียงแหบแห้งในตอนนี้พวกเขาไม่ได้พูดภาษาจีนกลางอีกต่อไป แต่พูดภาษาญี่ปุ่นแทน“การฆ่าฟันจะไปสวยงามได้ยังไง?”ผู้หญิงคนนั้นพึมพำออกมา “แต่ก็ยังนับว่าดีกว่าเจ้ามารภูผาตัวเหม็นนั่นเยอะ”“เจ้านั่นตายไปแล้วสินะ?”ชายอีกคนกล่าวออกมา “ทำให้แปดมารอย่างพวกเราขายหน้าจริงๆ”“ภารกิจนี้จะต้องสำเร็จ ไม่อย่างนั้นศักดิ์ศรีของมารทั้งแปดแห่งประเทศญี่ปุ่นจะต้องถูกทำลาย”“ฮิ ๆ ไม่ต้องเป็นห่วง ก็แค่ฆ่าแมลงเท่านั้นเอง”มารวารีหัวเราะออกมาด้วยเสียงมืดมน “ข้าจะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้แก่พวกมัน”สิ้นเสียงของเธอ เธอก็เดินนำทั้งหกร่างเข้าไปในจัตุรัสอย่างช้า ๆ………………………………………………“หัวหน้าทีมอ้าย พวกเราควรจะอพยพคนออกไปมั้ยคะ?”หลังจากนั้นไม่นาน อ้ายเสี่ยวเสวี่ยและเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกหลายนายได้เข้ามาล้อมศพของทหารจากกองกำลังพิเศษเหล่านี้เอาไว้ตำรวจสาวเอ่ยถามขึ้นมาแต่อ้ายเสี่ยวเสวี่ยนั้นขมวดคิ้วสีดำขลับลงเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่“เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย”ตำรวจอาวุโสคนหนึ่งจับคางตัวเอง พลางกล่าวว่า “พื้นที่ของงานในครั้งนี้กว้างใหญ่เกินไป แถมยังมีผู้นำอีกหลายคนอยู่ด้วย ถ้าหากถูกบังคับให้อพยพออกไป คงจะทำให้พวกเขาเสื่อมเสี
