ีเอลผู้นี้จะจัดการเอง!”อัครเทวทูตตนนี้กระพือปีก และยกหอกสีทองในมือขึ้นมา หมายที่จะโจมตีฉินเฉาอีกครั้ง“เกราะเก้ามังกร!”ด้วยพลังในขั้นประกายแสง ฉินเฉาจึงถูกโจมตีอย่างไม่คาดคิดแต่เขาก็รีบโคจรพลังของเกราะเก้ามังกร ฝืนบังคับให้พลังของตัวเองพุ่งทะยานขึ้นไปเป็นเนื้อเซียน“ไสหัวไปซะ ฝ่ามือวัชระพิฆาต!”ฉินเฉากระแทกฝ่ามือเข้าใส่หอกของคู่ต่อสู้ที่พุ่งตรงเข้ามาตูม!หอกนั้นระเบิดทันที ฝ่ามือวัชระพิฆาตได้ทิ่มแทงเข้าไปถึงหน้าอกของอูรีเอล“เป็นไปได้ยังไง!”ดวงตาของอูรีเอลพลันแข็งค้างเขาร้องคำรามออกมา ก่อนที่จะระเบิดลำแสงสีทองออกมาจากร่างกายพลังของลำแสงสีทองดังกล่าวนั้นทรงพลังมาก เมื่อพุ่งเข้ามายังร่างกายของฉินเฉา ก็ระเบิดร่างของฉินเฉาให้ตีลังกากลับหัวกลับหางกระเด็นไปไกลหลายเมตรรสชาติของพลังที่ถดถอยนั้นช่างน่าอึดอัดเสียจริง!“เชี่ย! หลัวเนี่ย หลัวเต๋อ ตาแก่เจ้าเล่ห์ เมื่อไหร่จะฝึกเสร็จสักที!”ฉินเฉาสบถออกมาภายในใจอย่างอดไม่ได้“ไม่ต้องกังวลไป มันยังไม่ถึงเวลา”เสียงของหนูน้อยหลัวเต๋อกล่าวตอบขึ้นมา“ยิ่งไปกว่านั้นพวกเราสองคนก็ไม่ใช่ตาแก่เจ้าเล่ห์สักหน่อย หากเทียบกับเซียน ชายคนนี้ก็ยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่งเท่านั้น”หลัวเนี่ยเอ่ยปากกล่าวออกมาบ้าง“ใครเป็นเด็ก ไอ้ผีเฒ่า ข้ามีอายุหลายพันปีแล้วเข้าใจมั้ย!”“เจ้ามองดูสารรูปของตัวเองในตอนนี้สิ มันไม่ใช่เด็กหรือไง? หรือว่าเจ้ากำลังแกล้งทำตัวเป็นหนุ่มน้อยอยู่ล่ะ?”“แม่งเอ๊ย
