เจ้าคิดว่าข้าอยากเป็นแบบนี้หรือไง?”“ใครจะรู้? บางทีเจ้าอาจจะมีรสนิยมแปลก ๆ ก็ได้”“อยากจะสู้กันนักใช่มั้ย!”“เจ้าสู้เซียนได้หรือไง?”แม่งเอ๊ย ตาแก่พวกนี้ดันทะเลาะกันจนได้!“ตาแก่ทั้งสองคน หยุดทะเลาะกันได้แล้ว!”ฉินเฉาตะโกนด่าขึ้นมา “ฉันแค่จะถามว่า จะเอาร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจของฉันกลับมาได้มั้ย?”“ก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามันยังไม่ถึงเวลา?”หลัวเต๋อรีบกล่าวขึ้นมา “เจ้าจะใจร้อนไปทำไม? อดทนอีกสักพักเจ้าก็จะได้ประหลาดใจในความก้าวหน้าของตัวเองเลยล่ะ”“ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ฉันอาจจะได้ประหลาดใจในความตายของตัวเองก่อนก็ได้!”ฉินเฉาตะโกนอยู่ภายในใจ“เจ้ายังมีอ้าวหานอยู่ไม่ใช่เรอะ? และยังมีจิตมารผสานร่างด้วยอดทนเอาไว้ก่อนสิ”หลัวเนี่ยก็กล่าวออกมาเช่นกัน “นี่ก็เป็นเรื่องดีสำหรับเจ้านะ เจ้าเองก็รู้ว่าถ้าอดทนในโลกแห่งความจริงได้หนึ่งวัน ร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจและเหล่ามังกรของเจ้าก็จะมีเวลาฝึกฝนอยู่ในดินแดนหมอกได้ถึงหนึ่งปี หากเจ้าอดทนหนึ่งปี พวกเขาก็จะมีเวลาฝึกฝนถึง 365 ปี และหากเจ้าอดทนได้จนถึงสามปี พวกเขาก็ฝึกฝนจนถึงพันปี หากฝึกฝนเป็นพันปี ในโลกใบนี้จะยังมีใครที่เป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าอีกบ้าง?”“เชี่ย ฉันกลัวว่าจะเอาชีวิตไม่รอดไปจนถึงสามปีน่ะสิ”ฉินเฉารู้สึกรำคาญใจขึ้นมา“เจ้ามันไม่ทะเยอทะยานเอาเสียเลย พยายามเข้าสิ! ข้ากับหลัวเต๋อจะไปเล่นสตรีทไฟเตอร์แล้ว อย่ามารบกวนพวกเราล่ะ”แม่งเอ๊ย ตาแก่สองคนนี้ ถึงกับซื้อ
