เครื่องเล่นเกมมาเล่นในดินแดนหมอกของฉินเฉามีเพียงฉินเฉาเท่านั้นที่ยังคงทุกข์ทรมาน ต่อสู้ต่อไปด้วยความมุ่งมั่น“พูดแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง? เจ้าเล่นส่งคลื่นเข้ามาอย่างหน้าด้าน ๆ แบบนั้น แล้วข้าจะไปสู้เจ้าได้ยังไง?”“ยอดฝีมือกลัวคลื่นงั้นเหรอ? เจ้ายังอ่อนหัดเกินไปน่ะสิ”“เหอะ! เจ้ามันขี้โกงต่างหาก เล่นคอนทรา เจ้าก็ยังเลือกตั้ง 30คน!”“พูดอะไรน่ะ? พอมีสามชีวิต เจ้าก็ยังผ่านไปไม่ได้ เอาแต่มาขอยืมชีวิตของข้าอยู่ตลอด หากข้าไม่ปรับเป็น 30 มันก็ไม่พอให้เจ้ายืมน่ะสิ”“เชี่ย นี่เจ้าเปิดโปงข้าเหรอ!”“เปล่าสักหน่อย”“ต้องมาสู้กันสักตั้งแล้ว”“จะสู้ได้เหรอ? พ่อหนุ่มน้อยที่น่ารัก”“ตาแก่สารเลว มาสู้กับข้าเดี๋ยวนี้!”“เจ้ามีนักสู้ที่มีฝีมือหรือไง?”“แม่งเอ๊ย บิดาจะใช้ตัวขาวมาสู้กับเจ้า”“เข้ามาเลย กลัวที่ไหนล่ะ? มาดูกันว่าใครกันแน่ที่เป็นราชันย์คลื่นตัวจริง!”ตาแก่ที่เชื่อถือไม่ได้สองคนนี้กำลังจะสู้กันแล้วนี่มันเด็กโข่งสองคนชัด ๆฉินเฉารู้สึกจนปัญญาขึ้นมา“อูรีเอล กลับมานี่!”ในขณะนั้นเองมิคาเอลได้โบกมือเรียกอูรีเอลให้กลับไปอย่างกะทันหัน“ทำไมล่ะครับ?”ตอนนี้อูรีเอลดูอ่อนแรงอยู่เล็กน้อย แต่ในมือของเขายังคงถือหอกสีทองเอาไว้อย่างมั่นคง “ข้ายังฆ่ามันได้!”“เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาหรอก สิ่งที่เจ้าทำมันมากเพียงพอแล้ว”มิคาเอลคลี่ยิ้ม“แต่ว่า…..”“เจ้าจะขัดคำสั่งข้างั้นเหรอ?”“ก็ได้ครับ…..”อูรีเอลไม่มีทางเลือกอื่น จึงต้อง