ินเฉา…………..”ถึงแม้ว่าหลี่ซินจะดูหวาดกลัว แต่เธอก็กล่าวออกมาอย่างหนักแน่น“เขาเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เป็นไปไม่ได้มาแล้วหลายครั้ง แต่ก็ยังช่วยพวกเราให้รอดมาได้………….”“ถึงเขาจะเก่งแค่ไหน แต่เขาก็ยังเป็นคนธรรมดาอยู่ดี”หยางเหล่ยส่ายหน้า “คนที่จะช่วยพวกเราได้ก็มีแค่พระเจ้าเท่านั้นแหละ”“ฉินเฉา จะทำยังไงดีล่ะ?”เหลียวซาซาที่นั่งอยู่บนไหล่ของหุ่นยนต์อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นมา“เธอกลัวหรือไง?”ฉินเฉาเอ่ยถามกลับไป“ฮิๆ กลัวที่ไหนกันล่ะ? ฉันคือคนที่ตายไปครั้งหนึ่งแล้วนะ จะต้องไปกลัวอะไรอีก?”เหลียวซาซาเอ่ยกลับไปพร้อมรอยยิ้ม ในแววตาของเธอไม่มีความหวาดกลัวอยู่เลยแม้แต่น้อยที่จริงแล้วเธอเป็นคนที่ขี้ขลาดมากแต่เธอรู้สึกได้ว่า ตราบใดที่อยู่เคียงข้างฉินเฉา เธอก็ไม่จำเป็นที่จะต้องไปหวาดกลัวอะไร“ดีมาก งั้นเธอนั่งดีๆ ล่ะ”ฉินเฉาแบ่งพลังออกมาเล็กน้อย เพื่อยึดร่างของเหลียวซาซาให้ติดอยู่บนหุ่นยนต์อย่างแน่นหนาเมื่อทำแบบนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะตีลังกาหรือว่าพลิกตัว เหลียวซาซาก็จะไม่ร่วงลงไปจากหุ่นยนต์“ว่ายังไงล่ะ? โอกาสอยู่ตรงหน้าของพวกแกแล้วนะ”คุโรซากิกล่าวด้วยน˺าเสียงเย็นชา“ในเมื่อแกจัดงานเลี้ยงขึ้นซะใหญ่โตเพื่อมาต้อนรับฉัน แล้วฉันจะไม่เพิ่มบรรยากาศให้ได้ยังไง?”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่แขนทั้งสองข้างของหุ่นยนต์จะหยิบปืนพลังงานจลน์ขึ้นมาที่จริงแล้วปืนพลังงานจลน์จะต้องสะสมพลังงานเสียก่อน แต่เมื่อมันมาอยู่ในมือเขา มันก็สามารถใช
