ษาคนอื่นๆ นั้นรู้สึกโล่งใจขึ้นมา และในเวลาเดียวกันก็รู้สึกซึ้งใจเหลียวซาซาด้วยเพื่อนของเธอคนนี้ช่างร้ายกาจมากจริงๆ แถมยังหล่อเหลาอย่างกับเทอร์มิเนเตอร์ที่เคยดูในโทรทัศน์“ซาซา เพื่อนของเธอนี่………..สุดยอดไปเลย”หลี่ซินอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา“จะสุดยอดอะไรกัน? เมื่อก่อนหมอนี่ก็เป็นแค่บอดี้การ์ดตัวเล็กๆเท่านั้นแหละ”เหลียวซาซาเบ้ปาก“บอดี้การ์ด? เป็นบอดี้การ์ดของใครเหรอ?”“เอ่อ ของคุณหนูคนหนึ่งที่ฉันรู้จักน่ะ”“น่าอิจฉาคุณหนูคนนั้นจังเลย……………คุณหนูจากตระกูลเศรษฐีมีบอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เธอจะต้องรู้สึกปลอดภัยมากแน่ๆ”ดาวดวงเล็กๆ เปล่งแสงขึ้นในแววตาของหลี่ซิน“ฮึ่ม! อะไรกัน? หมอนั่นมันน่ารำคาญจะตายไป โชคดีนะที่คุณหนูคนนั้นไม่ใช่แค่สวย แต่ยังเป็นคนใจกว้าง ไม่ถือสาหาความกับความชั่วร้ายของบอดี้การ์ด ไม่อย่างนั้นหมอนั่นคงจะถูกเก็บเรียบไปตั้งนานแล้ว”เหลียวซาซาไม่ได้หน้าแดงและใจเต้นรัวเลยแม้แต่น้อย เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ส่วนฉินเฉานั้นหัวเราะอยู่ในใจ ยัยนี่พูดจาเหลวไหลจริงๆไม่ถือสาหาความกับความชั่วร้ายอะไร? บิดาชั่วร้ายตรงไหน ถึงต้องขอให้เธอมาให้อภัย หา?ตอนแรกผู้หญิงคนนี้ทั้งดื้อรั้นและพูดจาไม่ให้เกียรติใครแต่หลังจากที่มารู้จักกับเขา เธอก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้นอย่างช้า ๆถึงแม้ว่าจะไม่ใช่คุณหนูผู้เอาแต่ใจอย่างในอดีตอีกต่อไป แต่ความทะนงตัวก็น่าจะเปลี่ยนแปลงกันไม่ได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ“นะ นั่นมันอะไรน่ะ!”ในขณ
