างเหล่ยด้วยความเย็นชา แล้วกล่าวออกมา“นายนี่มัน!”หยางเหล่ยโกรธมาก หมอนี่พูดอะไรออกมา?ในขณะที่เขากำลังเอ่ยปากต่อว่าด้วยความโกรธ เหลียวซาซาที่อยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้นมาก่อน“ฉินเฉา ให้เขาลงไปเถอะ บางทีคนญี่ปุ่นอาจจะรับรองความปลอดภัยของเขาก็ได้”“ใครบอกว่าฉันจะลงกันล่ะ!”หยางเหล่ยรีบปฏิเสธทันที “ฉันไม่ได้อยากรนหาที่ตายนะ”“พวกนายจะไม่มีใครตายหรอก”ฉินเฉาหันหน้ากลับไปจ้องมองหุ่นยนต์ที่ไล่ตามมาด้านหลัง “ฉันพูดเอาไว้แล้วว่าทุกคนจะได้กลับบ้านเกิดไปอย่างปลอดภัย ในเมื่อพูดไปแล้วก็จะต้องทำได้แน่นอน”ในขณะที่พูดออกมา หุ่นยนต์ก็พลันยกปืนกลในมือขึ้นแสงสีฟ้าส่องสว่างวาบออกมาจากกระบอกปืนทันทีนักศึกษาทุกคนล้วนหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด“เอาไข่ไปเล่นหน่อยไป!”แต่ในขณะนั้นเอง ฉินเฉาได้คว้าปืน RPG ออกมาจากกระเป๋าข้างตัว แล้ววางมันเอาไว้บนบ่าภูตผีเพลิงเคยใช้มันขับไล่เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ไล่ตามหลังถึงแม้ว่าฉินเฉาจะใช้เหมือนกัน แต่จุดประสงค์ของเขานั้นแตกต่างจากภูตผีเพลิงไปอย่างสิ้นเชิงภูตผีเพลิงใช้เพื่อทำร้าย แต่เขาใช้มันเพื่อช่วยชีวิตคนอื่นฉินเฉาไม่แม้แต่จะเล็งเป้า เขารีบยิงกระสุนออกไป ก่อนที่หุ่นยนต์จะยิงปืนกลเข้ามาและทันใดนั้นเอง จรวดก็พลันส่งเสียงหวีดหวิว วาดตัวเป็นเส้นโค้งบนอากาศได้อย่างสวยงาม และพุ่งทะยานไประเบิดใส่แขนที่ถือปืนกลของหุ่นยนต์แต่กระสุนเพลิงยังคงเปล่งแสงพร่างพราว ถึงแม้ว่าแขนของหุ่นยนต์จะกระเด็นไปแล้วก็ต
