นกับดักของพวกฝ่ายขวา อีกไม่นานจะเกิดระเบิดขึ้นที่ห้องน˺าศักดิ์สิทธิ์ยาสุกุนิและตราบาปจากการระเบิดในครั้งนี้ก็จะถูกโยนให้กับผีที่เคราะห์ร้ายอย่างพวกนาย”“อะไรนะ!”หยางเหล่ยตกใจเป็นอย่างมากเหล่านักศึกษาคนอื่นๆ ก็พากันตะลึงงันไปเช่นกันคิดไม่ถึงเลยมันจะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไง? พวกเขาเป็นแค่นักศึกษาที่บริสุทธิ์เท่านั้น“พวกนายยังมองสังคมด้วยสายตาที่บริสุทธิ์มากเกินไป”ฉินเฉาส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ “พอบุ่มบ่ามแบบนั้น ก็มักจะกลายเป็นเครื่องมือของคนอื่นได้ง่ายๆ”“พวกเราจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ?”หยางเหล่ยกล่าวขึ้นมาด้วยความโกรธ “พวกเราก็แค่ต้องการปกป้องอธิปไตยของเกาะปูวาเท่านั้น”“ฉันไม่โทษพวกนายหรอก ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็มีฉันอยู่ที่นี่แล้ว ฉันจะไม่ยอมให้พวกนายตกอยู่ในอันตรายแน่นอน”ฉินเฉากวักมือเรียก “ตามฉันมาทางนี้”“เดี๋ยวก่อนสิ!”หยางเหล่ยเอ่ยห้ามนักศึกษาที่ตามฉินเฉาไป“นายเป็นคนบอกเองว่าพวกเรายังไม่รู้จักสังคมมากพอ รู้หน้าไม่รู้ใจ แล้วพวกเราจะรู้ได้ยังไงว่านายมาช่วยพวกเราจริงๆ?”ฉินเฉาเห็นความเป็นปรปักษ์ในสายตาของหยางเหล่ย“หยางเหล่ย นายบ้าไปแล้วเหรอ? เขาเป็นเพื่อนของฉันนะ!”เหลียวซาซาขมวดคิ้วสีดำขลับนั้น “ฉันสาบานด้วยชีวิตเลยก็ได้ ว่าเขาจะไม่ทำร้ายพวกเรา”“ซาซา เธอยังเด็กเกินไปน่ะสิ”หยางเหล่ยรีบพูดขึ้นมา “มันจะง่ายเกินไปหรือเปล่า…………..”“ไปตายซะไป!”เหลียวซาซาหยิบไม้กระดานที่วางอยู่ใกล้ๆ โยนใส่หยางเหล่ยทันที“นาย
