งตัวเอง“กลับไปบอกฉินเฉาให้เขามาช่วยทุกคนด้วยล่ะ”เมื่อพูดจบ เหลียวซาซาก็เดินออกไป ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของอันชิงเป่ยอิงเมื่อเดินมาจนถึงประตู เหลียวซาซาก็เอ่ยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูว่า“พาฉันกลับไปที่นั่น”เจ้าหน้าที่ตำรวจก็รู้สึกตกตะลึงไม่แพ้กันผู้หญิงคนนี้กำลังจะถูกปล่อยตัวไปแต่ว่าตอนนี้กลับขอกลับไปที่เดิมเนี่ยนะ?แปลกคน“พาเธอกลับไปเถอะ…………”เสียงของอันชิงเป่ยอิงลอยออกมาจากในห้อง“จำเอาไว้ว่าอย่าทำให้เธอต้องเสื่อมเสีย………….”“ไฮ่!”เจ้าหน้าที่ตำรวจนายนั้นพยักหน้า แล้วพาตัวเหลียวซาซากลับไป“คุณหนูคนนี้ช่างดื้อรั้นจริงๆ”อันชิงเป่ยอิงทอดถอนหายใจ แล้วเอ่ยสั่งการเสียงเบา“พวกนายสองคน ไปปกป้องคุณหนูซะ”“ไฮ่!”เงาดำสองร่างกระโจนขึ้นไปบนอากาศในชั่วพริบตาสองคนนี้เป็นจูนินจากตระกูลจักรพรรดิ ที่อันชิงเป่ยอิงได้หยิบยืมมาชั่วคราว ก่อนที่จะมาที่นี่เธอกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น จึงได้พานินจาทั้งสองคนนี้มาด้วยและเธอเองก็ไม่คาดคิดว่าจะได้ใช้งานพวกเขาจริงๆหวังว่าคุณหนูเหลียวจะไม่ตกอยู่ในอันตรายไม่อย่างนั้นท่านผู้นำตระกูลจะต้องไม่ให้อภัยเธอแน่นอนอันชิงเป่ยอิงได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ..“ว่าไงนะ? หนีไปแล้วงั้นเหรอ!”ในขณะนั้นเอง เอกอัครราชทูตเฉิน จากสถานทูตจีนที่ประจำการอยู่ในประเทศญี่ปุ่น ได้เดินทางมาเข้ามาพบกลุ่มนักศึกษาที่กรมตำรวจทางทะเล แต่ทว่าเมื่อมาถึง เขากลับได้รับคำตอบแบบนี้“ใช่ครับ นักศึกษาจากประ
