ั้งแต่ที่ฉันก้าวขาออกมาจากบ้าน ฉันก็ไม่ได้พกสถานะของคุณหนูตระกูลเหลียวออกมาด้วย ตอนนี้ฉันเป็นแค่นักศึกษาธรรมดาจากมหาวิทยาลัยชิงสุ่ย เหมือนกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนอื่นๆ เท่านั้น ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร ฉันก็จะทำแบบนั้น ไม่ว่าพวกเขาจะได้รับการปฏิบัติแบบไหน ฉันก็จะได้รับแบบนั้นและถ้าหากว่าพวกเขาไม่ได้รับความช่วยเหลือ ฉันก็จะอยู่กับพวกเขาเหมือนกัน ฉันคือเหลียวซาซา ไม่ใช่คุณหนูจากตระกูลเหลียว!”เมื่อได้ยินเธอพูดแบบนี้ อันชิงเป่ยอิงก็พลันรู้สึกหนักใจขึ้นมาแบบนี้จะต้องเกิดปัญหาขึ้นแน่ไม่รู้ว่าสมาชิกรัฐสภาคุโรซากิจะพานักศึกษาเหล่านี้ไปที่ไหน ถ้าหากคุณหนูเหลียวอยู่กับพวกเขา เธอจะต้องเจอเคราะห์ร้ายแน่นอนไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอก็จะต้องพาคุณหนูเหลียวไปให้ได้“คุณหนูเหลียว งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจเลย”อันชิงเป่ยอิงถอนหายใจออกมา มีแต่จะต้องใช้กำลังพาตัวคุณหนูเหลียวไปเท่านั้นหวังว่าท่านผู้นำตระกูลจะไม่ลงโทษพวกเธอนะ“ถ้าหากเธอกล้าบังคับฉัน ฉันจะกัดลิ้นฆ่าตัวตาย!”เหลียวซาซากล่าว พร้อมกับแลบลิ้นเล็กๆ ออกมาขบระหว่างฟัน“คุณหนู อย่าเพิ่งวู่วามค่ะ!”อันชิงเป่ยอิงตกใจมาก เธอไม่คิดเลยว่าคุณหนูเหลียวจะมีนิสัยหัวแข็งมากถึงขนาดนี้เธอทำได้แต่กล่าวเอาใจเหลียวซาซาไปก่อนเท่านั้น“ฉันจะไม่พาคุณไปแล้วก็ได้”อันชิงเป่ยอิงจำเป็นต้องกล่าวออกมา“งั้นก็แล้วไป”เหลียวซาซาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เธอแอบโห่ร้องให้กับชัยชนะเล็กๆ ขอ
